บทที่ 735 เข้าเมือง

เนลล์ เจนนิงส์พยักหน้า

จากนั้นเนลล์และเกรกอรี เกรแฮม ก็มุ่งหน้าไปที่รถด้วยกัน

แนนซี่ เมอร์เรย์ได้รับสัญญาณจากเนลล์แล้ว และรู้ว่า เนลล์จะมีโอกาสได้จัดการพี่ใหญ่คนนั้น ต่อมาเธอก็ต้องรอให้เนลล์กลับมาแล้วดูแลคนที่ทิ้งไว้ข้างหลังด้วยกัน

หลังจากผ่านไปอย่างกะทันหัน แนนซี่ก็รอให้เนลล์กลับมาอย่างไม่คาดคิด

อย่างไรก็ตาม เธอพบว่ามีคนสองคนเดินกลับมา

เธอตกตะลึงและประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง เธอคิดว่าเธอเข้าใจผิดเนลล์

ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร

เธอควรทำต่อไปหรือไม่? หรือพวกเขากำลังรอ?

มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง?

แนนซี่นั่งอยู่ที่นั่นด้วยใบหน้าที่สับสน

เนลล์ยังทำอะไรไม่ถูกและแอบมองแนนซี่อย่างลับ ๆ แนนซี่เข้าใจทาาทางนั้น ปิดปากของเธอไว้ และไม่พูดอะไร

เธอปีนขึ้นไปบนรถ และเมื่อพี่ชายเห็นพวกเขากลับมา เขาก็คุยแสดงความยินดีกับเกรกอรีอย่างอบอุ่น

เกรกอรีสามารถตอบเขาด้วยภาษาถิ่นที่คล่องแคล่ว เนลล์ไม่รู้สึกอะไร เพราะเธอรู้ว่าพี่ใหญ่คือ เกรกอรี่

ตอนนี้มันฟังดูแปลกไม่ว่าเธอจะฟังมันอย่างไร

ร่างกายของเธอมีความรู้สึกแปลก ๆ

หัวใจของแนนซี่เป็นกังวลพอ ๆ กับมดที่อยู่บนกระทะร้อนเมื่อเธอเห็นว่าเนลล์ไม่สามารถพูดอะไรได้

ท้ายที่สุด พวกเขาทั้งสองได้พบโอกาสที่หายากนี้และคิดว่าพวกเขาจะหนีไปได้ในตอนนี้

ถ้าพวกเธอไม่หนีตอนนี้ เมื่อพวกเขาเข้าไปในเมือง พวกเขาคงจะอยู่ในถ้ำโจรจริง ๆ พวกเธอจะทำอะไรได้อีก?

หลังจากที่ประตูรถปิดลง ในที่สุดแนนซี่ก็อดไม่ได้ ดึงเนลล์ลงแล้วถามด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “เนลลี่ เกิดอะไรขึ้น เธอไม่จัดการเขาเหรอ?”

เนลล์ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

เรื่องที่เกรกอรีเป็นพี่ใหญ่นั้นซับซ้อนเกินไปสำหรับเธอที่จะอธิบายในขณะนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ชายอีกคนได้ยินพวกเธอ

แม้ว่าเธอจะรู้ว่ามีเพียง 3 คนเท่านั้น แต่ก็ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการหยุดพวกชายผู้นั้น

เนื่องจากเกรกอรีปลอมตัวเป็นชายอีกคนแล้ว เขาต้องมีเจตนาและแผนการของเขา ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนของเขา

เนลล์จึงไม่พูดอะไร เธอแค่ส่ายหัวเงียบ ๆ และเขียนคำสองสามคำบนมือของแนนซี่: ใจเย็น ๆ สถานการณ์เปลี่ยนไป

แนนซี่ตกตะลึงและไม่ค่อยเข้าใจว่าเนลล์หมายถึงอะไร

เนลล์ไม่สามารถอธิบายอะไรมากได้ ดังนั้นเธอจึงพยักหน้าให้เธอเพื่อเป็นสัญญาณว่าตอนนี้พวกเขาปลอดภัยแล้ว และบอกเธอว่าไม่ต้องกังวล

แนนซี่ขมวดคิ้ว

แม้ว่าเธอจะยังไม่ค่อยเข้าใจนัก เนื่องจากเนลล์ได้แสดงออกมาแล้วว่าอันตรายนั้นหมดไปแล้ว เธอทำได้เพียงเชื่อใจเธอเท่านั้น

ขณะที่เธอคิดถึงเรื่องนี้ แนนซี่ไม่ได้ถามคำถามใด ๆ เพิ่มเติมอีก

รถแกว่งไปแกว่งมา และหลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็เข้าไปในเมืองในที่สุด

เมื่ออยู่ในเมือง เนลล์รู้สึกว่าถนนใต้ล้อนุ่มนวลขึ้นมาก

ขณะนี้เป็นเวลา 6:30 น. และผู้ขายอาหารเช้าจากแผงขายอาหารริมถนนก็เริ่มปรากฏให้เห็นตามท้องถนน

มีเสียงคนโห่ร้องและรีบเร่งไปตลาดเช้า มันเป็นบรรยากาศที่คึกคัก

หลังจากที่พวกเขาอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน นี่เป็นครั้งแรกที่ เนลล์ได้ยินเสียงที่มีชีวิตชีวาเช่นนี้ หัวใจของเธอซึ่งดูเหมือนจะถูกแช่แข็งมาเป็นเวลานาน ในที่สุดก็กลับมามีชีวิตอีกครั้งในเวลานี้

ก่อนหน้านี้ ในภูเขาที่รกร้างนั้น ทิวทัศน์สวยงาม แต่การอยู่ที่นั่นเป็นเวลานานทำให้รู้สึกหายใจไม่ออกเล็กน้อยเนื่องจากขาดประชากร

ตอนนี้เธอออกไปแล้วรู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง

เนลล์อยากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอกจริงๆ แต่ประตูรถม้ายังคงปิดอยู่ มีเพียงช่องว่างเล็ก ๆ สำหรับอากาศ พวกเขาไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอกได้

มีเสียงสนทนาของผู้ชายจากข้างบน

“เช้าแล้ว! กลับบ้านไปกินข้าวเช้ากันเถอะ อันดับแรก ให้วางไว้ในห้องนั้นทางซ้ายมือของบ้าน แล้วตอนเย็นจะดูว่าชอบใคร เราจะให้อย่างละ 1 ตัว”