บทที่ 738 ไม่ใช่พี่ใหญ่

ทุกคนรู้ดีว่าแม้ว่าพวกเขาจะชนะการต่อสู้ แต่พวกเขาก็ยังต้องสูญเสียอย่างหนัก

มันไม่มีประโยชน์เลย

เมื่อเวลาผ่านไปไม่มีใครกล้ายุ่งกับพี่น้องอีกต่อไป

ต่อมาพี่ใหญ่กลายเป็นบุคคลแรกในเมืองเล็ก ๆ ที่ทำงานนอกเมือง

เดิมทีเมืองนี้ถูกซ่อนไว้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในความคิดของคนดั้งเดิม

การทำงานนอกเมืองแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยในสายตาของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขายากจนและสิ้นหวังจนไม่มีอะไรจะกิน พี่ใหญ่ก็ออกไปทำงาน

เขาไม่เพียงแต่ออกไปนอกเมืองเท่านั้น แต่เขายังได้พบกับเจ้านายใหญ่ผู้มั่งคั่งอีกด้วย

เขาได้ยินมาว่าหัวหน้าใหญ่ชื่นชมพี่ใหญ่มากจนทำให้เขามีความรับผิดชอบมากมาย ดังนั้นพี่ใหญ่จึงทำเงินได้มากมายและจะส่งให้เขาเป็นระยะ ๆ

ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้พบพี่ใหญ่มาหลายปีแล้ว

ดังนั้นเมื่อพี่ใหญ่กลับมาครั้งนี้ เขาคิดว่าทั้งสองคนน่าจะได้พบปะพูดคุยกันและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีไว้ได้

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คาดหวังว่าอารมณ์ของพี่ใหญ่จะเปลี่ยนไปอย่างมาก ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นคนที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเพียงเพราะเขาออกไปไม่กี่ปี

เนื่องจากเขารับเงินของพี่ใหญ่ เขาจึงไม่กล้าถามเขา ถึงแม้ว่าเขาจะมีความสงสัยในใจก็ตาม

เขาแค่รับไปเพราะว่าพวกเขาไม่สะดวกต่อกันเนื่องจากพี่ใหญ่ออกไปเป็นเวลานานหลายปีแล้วและพวกเขาก็แยกจากกันนานเกินไป

นี่คือสิ่งที่เขาคิดมาตลอดเช่นกัน

จนกระทั่งตอนนี้เขาตระหนักได้ทันทีว่า ไม่ มันไม่ใช่อย่างนั้น

ไม่ใช่เพราะพวกเขาแยกจากกันนานเกินไป แต่ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่พี่ใหญ่ของเขาเลยจริงๆ

พวกเขามีรูปร่างหน้าตาเหมือนกัน และเขาสามารถพูดซ้ำหลาย ๆ อย่างเกี่ยวกับตัวเขาเองได้ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก

ทุกอย่างดูราบรื่น อย่างไรก็ตาม ปากโกหกได้ ร่างกายโกหกได้ แต่ตาไม่ได้

น้องชายที่โง่เขลาไม่เคยลืมวิธีที่พี่ใหญ่มองเขาในขณะนั้น

ความเฉยเมยเย็นเยียบเย็นเยียบและความรังเกียจที่พี่ใหญ่จ้องมองอยู่นั้นเหมือนกับเข็มที่แทงหัวใจของเขาอย่างลึกล้ำ

เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกเศร้า

ทั้งหมดที่เขารู้ก็คือพี่ชายของเขาไม่ใช่พี่ใหญ่ที่เขาเคยรู้จักอีกต่อไป

บทสรุปก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้

คืนนั้นเกรกอรีเก็บข้าวของและออกจากสถานที่

น้องชายที่โง่เขลาคิดได้เพียงว่าเขาทำให้พี่ใหญ่โกรธ แต่เขาไม่กล้าที่จะหยุดเขาหรือพูดอะไร

ในที่สุดเขาก็จัดการเด็กผู้หญิงสองคนที่เขาซื้อมาเมื่อเช้าได้

เมื่อเขาเห็นว่าพี่ใหญ่กำลังจะจากไป เขาก็รีบพาเด็กผู้หญิงคนหนึ่งออกมาแล้วพูดว่า "พี่ชาย คุณจะออกไปทำงานอีกไหม?"

เกรกอรีมองกลับมาที่เขา

คนนี้ไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับเขาจริงๆ

เขามาที่แห่งนี้เพื่อปลอมตัวและแสดงละครเพราะเหตุผลเดียว

เกรกอรีบอกเนลล์ว่าเขามีข้อตกลงอย่างอื่น

ในความเป็นจริง จะมีการจัดแบบไหน?

ไม่มีอะไรมากไปกว่าวิธีที่เหมาะสมในการพาเธอออกไปและมอบตัวเธอให้กิเดี้ยนอย่างปลอดภัย

เขาแค่ไม่อยากพูดถึงมัน นั่นเป็นเหตุผลที่เขาแก้ตัวว่าเขามีบางอย่างที่ต้องทำที่นี่

การปลอมตัวของเขาในครั้งนี้คือหนึ่งในคนของเขาที่เสียสละระหว่างงานเผยแผ่เมื่อไม่นานมานี้

เดิมทีเกรกอรีไม่มีแผนอื่นที่จะดำเนินการในช่วงเวลานี้ ทั้งหมดที่เขารู้ก็คือบ้านเกิดของบุคคลนี้อยู่ที่นี่ ดังนั้นเขาจึงเพียงแค่ยืมตัวตนของเขา

เขาไม่ได้คาดหวังว่าเขามีน้องชายแม้ว่า

เมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ ความเยือกเย็นในสายตาของเขาที่มีต่อพี่ชายที่โง่เขลาก็จางลงเล็กน้อย

เกรกอรีพยักหน้าแล้วส่งเสียงรับ "อืม"