บทที่ 792 ก้าวกระโดดไปสู่อันตราย

เจนนี่เก็บข้าวของและจากไปโดยไม่ลังเล

เมื่อเธอย้ายออกมาจากหอพักเธอก็ได้รับสายจากวิกกี้ เธอจึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างอย่าง

พวกเธอนัดพบกันที่ร้านหม้อไฟแห่งหนึ่ง

ร้านหม้อไฟแห่งนี้ตกแต่งอย่างประณีต แตกต่างจากร้านอาหารทั่วไปตามท้องถนน ร้านอาหารแห่งนี้ไม่เพียงแต่มีวัตถุดิบที่สดใหม่เท่านั้น แต่บรรยากาศและรสชาติของอาหารนั้นยอดเยี่ยมมากอีกด้วย

เนื่องจากเป็นครั้งแรกของเจนนี่ที่เธอได้มาทานอาหารในสถานเช่นนี้ เธอจึงค่อนข้างไม่สบายใจเมื่อเธอเข้ามาถึง ในที่สุดร่างกายที่เกร็งของเธอก็ผ่อนคลายหลังจากที่พนักงานเสิร์ฟพาเธอไปที่ชั้นสอง และเข้าไปในห้องส่วนตัวที่วิกกี้รออยู่

“พี่สาว!” เธอตะโกนขึ้นด้วยรอยยิ้ม

วิกกี้เงยหน้าขึ้นสบตาและทักทายเจนนี่อย่างมีความสุข “เธอมาแล้ว! นั่งลงก่อนสิ”

เจนนี่พยักหน้าและนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามทันที หม้อไฟที่อยู่ตรงหน้าของเธอกำลังร้อนได้ที่

วิกกี้ใช้ตะเกียบคีบเนื้อใส่ลงในหม้อแล้วพูดว่า “กินก่อนแล้วค่อยคุยกัน”

เจนนี่พยักหน้าในขณะที่เธอหยิบตะเกียบขึ้นมาและคีบหน่อไม้ที่สุกแล้วขึ้นมาทาน

“อื้ม หอมมาก!” เธออ้าปากค้างด้วยความชื่นชม

วิกกี้มองเธอแล้วยิ้มออกมา “ถ้าอร่อยก็กินเยอะ ๆ”

จากนั้นเธอก็คีบเนื้อที่สุกแล้วให้ตัวเอง

เจนนี่ทำตัวสบายขึ้นและเริ่มทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย เธอพูดคุยกับวิกกี้ไปพร้อม ๆ กัน “พี่สาว พี่ก็กินด้วยสิ”

"แน่นอน"

ทั้งคู่ทานอาหารร่วมกันอย่างเป็นกันเอง กลิ่นหอมของหม้อไฟอบอวลไปที่ใบหน้าของพวกเขา ห่อหุ้มพวกเขาไว้ด้วยความผ่อนคลายและทิ้งปัญหาและความกังวลทั้งหมดของโลกภายนอกเอาไว้ข้างหลัง

หนึ่งชั่วโมงต่อมาพวกเขาก็ทานอาหารเสร็จ

วิกกี้เรียกพนักงานเสิร์ฟให้มาเก็บหม้อและภาชนะที่อยู่บนโต๊ะอาหารก่อนที่เธอจะสั่งน้ำชา

จากนั้นเธอก็เอนหลังพิงเก้าอี้และมองไปที่เจนนี่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เมื่อกินอิ่มแล้วเจนนี่ก็มีสีหน้าพึงพอใจ วิกกี้พูดกับเธอ “เจนนี่ ฉันกำลังจะไป”

เจนนี่จ้องมองวิกกี้อย่างแปลกใจ

"ไป? ไปไหน?"

วิกกี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า “ฉันจะไปประเทศเอฟ และฉันก็อาจจะเดินทางไปรอบ ๆ ประเทศ”

ประเทศที่เธออ้างถึงคือ ประเทศจีน

เจนนี่ขมวดคิ้ว ด้วยเหตุผลบางอย่างเธอจึงรู้สึกไม่สบายใจ เธออดไม่ได้ที่จะถาม “ทำไมพี่ต้องไป? อยู่ที่นี่ไม่ดีเหรอ?”

วิกกี้ยิ้มบาง ๆ เธอเอนหลังพิงเก้าอย่างสบายใจ จากนั้นเธอก็วางแขนขวาลงบนโต๊ะแล้วจับถ้วยชาที่อยู่ในมือ ให้ความรู้สึกที่เป็นอิสระและผ่อนคลาย

เธอตอบว่า “ใช่ ที่นี่ดี แต่ฉันยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ”