บทที่ 85 ติดอยู่ในชุดของกับดัก

เพียงคำเดียวเนลล์ก็ถือชานมและยิ้ม

กิดเดียนเริ่มเอะอะ แต่ไม่สามารถหาคำพูดได้อีกในขณะที่เขาจ้องมองใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเธอ เขามีความสุขจากรอยยิ้ม

“บอกความลับมา! คุณวางแผนไว้หรือไม่?” เนลล์พยักหน้า

การปรากฏตัวของกิดเดียนในวันนี้อาจเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึง แต่เหตุการณ์ยังคงดำเนินไปตามแผนเดิมของเธอ เธอยังมีการแข่งขันกับเซลีนในใจ โดยมีกิดเดียนเป็นคนกลางเท่านั้นจึงเป็นการแข่งขันที่ยุติธรรม

กิดเดียนยิ้มจาง ๆ แล้วส่งเสียงเบา ๆ

“ผมไม่ควรเข้าไปยุ่ง” เนลล์ส่ายหัว

“ไม่คุณมาถูกเวลาเลย” เธอไม่เคยคิดเลยว่าแม้ว่าเธอจะมีแผนคิดไว้ แต่มันก็อาจล้มเหลวได้

โจนส์ ... ไม่ใช่คนที่เธอไว้ใจได้อีกต่อไป

เมื่อห้าปีก่อนโอลิเวอร์ โจนส์เป็นคนที่ตัดสินเธอจากข้อกล่าวหาดังกล่าว ความยุติธรรมจะได้รับกับการแข่งขันที่เกิดขึ้นในอีกห้าปีต่อมาโดยไม่ต้องมีผู้พิพากษาที่ยุติธรรมหรือไม่? มันเยี่ยมมากที่เขาอยู่ที่นี่

เมื่อมีคนหนุนหลัง เนลล์รู้สึกว่าหลังของเธอยืดขึ้น! เจเน็ตก้าวออกจากโรงแรมและยิ้ม

“โอ้ฉันเพิ่งเห็นสิ่งที่ฉันไม่ควรเห็นหรือเปล่า? เนลลี่ทำไมคุณไม่แนะนำเราล่ะ?”

เนลล์เม้มริมฝีปากของเธอเป็นรอยยิ้มขณะที่เธอดึงเจเน็ตไปแนะนำกับกิดเดียน

“นี่คือเพื่อนสนิทของฉัน เจเน็ต แฮนค็อก”

“แจน นี่คือกิดเดียน ลีย์ เขาคือ ... ”

เธอหยุดชั่วคราว แก้มอมชมพูพุ่งไปยันหูของเธอราวกับว่ามันถูกตบลงด้วยเครื่องสำอาง ในตอนท้ายเธอกระซิบว่า

“สามีของฉัน” เจเน็ตเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

"อะไร? แก แกแต่งงานแล้ว ... ” เนลล์ปิดปากของเธอ

“จุ๊ ๆ ! เงียบก่อน!" เธอพึมพำคำอธิบาย

“เราแต่งงานกันอย่างลับ ๆ” เจเน็ตพยักหน้าอย่างเข้าใจ

หลังจากที่เนลล์คลายการยึดเกาะของเธอ เจเน็ตก็เหลือบไปที่กิดเดียนก่อนจะหันไปหาเนลล์และยกนิ้วให้

“พวกคุณคือระเบิด ในช่วงเวลาสั้น ๆ นั้น พวกคุณ ... อืม ฉันประทับใจมาก” เนลล์ยิ้มด้วยท่าทางเขินอาย กิดเดียนไม่พอใจกับท่าทีลับๆของเนลล์ทำเหมือนว่าเขาลำบากใจ ดังนั้นเขาเลือกที่จะเงียบเพื่อแสดงความไม่พอใจ เจเน็ตถามว่า

“เนลลี่บอกฉันตามความเป็นจริง ผ่านมาห้าปีแล้วแกจำงานนั้นได้มากแค่ไหน? แกจะทิ้งระเบิดไว้ แล้วถ้าแกไม่สามารถสร้างสิ่งใหม่ทั้งหมดในวันพรุ่งนี้”

เนลล์ยิ้ม

เธอวาดภาพสีออกมาจากกระเป๋าเงินของเธอและพูดว่า

“ฉันได้เตรียมการแล้ว ฉันดึงสิ่งนี้มาจากความทรงจำและมันเป็นงานศิลปะที่ถูกต้องเมื่อห้าปีที่แล้ว ฉันดึงสิ่งนี้ออกมาด้วยความกลัวว่าฉันอาจจะลืมมันไปแล้ว ฉันจะร่างเรื่องนี้ในวันพรุ่งนี้” เจเน็ตพยักหน้าอย่างมั่นใจ

“เยี่ยมมาก มันสายไปแล้วดังนั้นฉันควรจะไปตอนนี้ดีที่สุด ฉันจะมาเจอแกพรุ่งนี้” เนลล์พยักหน้า

"ตกลง"

ในขณะที่เจเน็ตกำลังจากไปร่างมืดที่ซ่อนตัวอยู่ก็พุ่งออกไปในความมืดของค่ำคืน เนลล์เหลือบมองชานมร้อนก่อนจะจิบ เธอโพล่งว่า

“กิดเดียน ลีย์ ฉันอยากจะเข้าห้องของผู้หญิง ทำไมคุณไม่รอฉันที่นี่ล่ะ” กิดเดียนพูดเสียงเบา

“ผมจะไปกับคุณ”