บทที่ 888 จะไม่ให้อภัย

สีหน้าของวิกกี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย ในขณะที่เธอพยายามต่อสู้กับความรู้สึกเหล่านั้น เธอพูดอย่างเย็นชาว่า "ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร!"

ลูเซียสไม่ได้เป็นกังวลเลย เขาแสร้งส่ายหน้าด้วยความผิดหวังและพูดว่า "คุณจำไม่ได้จริง ๆ เหรอ? หรือว่าคุณจำได้แต่คุณเพียงแค่ไม่อยากเผชิญหน้ากับความเป็นจริงกันล่ะ?"

เขามองดูเธอด้วยดวงตาที่สดใส

วิกกี้รู้สึกรำคาญเล็กน้อย เพราะความทรงจำที่ปรากฏขึ้นภายในใจของเธอตอนนี้ค่อนข้างซับซ้อน เธอไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นความจริง หรือเป็นเรื่องโกหก

และเหตุผลที่เธอไม่แน่ใจก็คือ เธอไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับตัวเองในช่วงหลายปีก่อนที่เธอจะไปอยู่กับครอบครัวเทย์เลอร์พร้อมแม่ของเธอ เธอไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอยังเด็กเกินไปที่จะจำได้ หรือเป็นเพราะเหตุผลอื่น ความทรงจำของเธอก่อนที่เธอจะมีอายุได้หกหรือเจ็ดขวบกลับว่างเปล่า

เธอรู้ดีว่า เมื่อผู้คนเริ่มเติบโตขึ้น พวกเขาก็จะค่อย ๆ ลืมบางสิ่งในวัยเด็กไป ดังนั้นเธอจึงไม่เคยคิดมากเกี่ยวกับมันมาก่อน

แต่ในตอนนี้ ฉากต่าง ๆ ที่ปรากฏขึ้นในความคิดของเธอ รูปลักษณ์ของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ น้ำเสียงที่อ่อนโยน และคุ้นเคยเหล่านั้นดึงเธอกลับมา

เป็นไปได้ไหมที่เธอจะรู้จักผู้ชายตรงหน้าของเธอจริง ๆ?

ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอคือเด็กชายในความทรงจำของเธอจริงเหรอ?

ความสัมพันธ์ของพวกเขาคืออะไร? ทำไมเธอถึงได้มาปรากฏตัวอยู่ในสถานที่แห่งนี้ในตอนที่เธอเป็นเด็ก?

เกิดความสับสนขึ้นมากมายอยู่ในสายตาของวิกกี้

ลูเซียสมองมาที่เธอและพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า "วิก ถ้าหากว่าคุณไม่อยากเผชิญหน้ากับผมจริง ๆ ผมก็เข้าใจ ผมพลัดพรากกับคุณ จึงมีคนอื่นมาพาคุณไปและเปลี่ยนชื่อให้กับคุณ ผมจะไม่โทษที่คุณจำผมไม่ได้”

วิกกี้ตัวสั่นอย่างรุนแรง เธอจ้องมองเขาด้วยท่าทางที่ไม่เชื่อใจ “คุณกำลังพูดเรื่องอะไร?

"ใช่แล้วล่ะ" ลูเซียสพยักหน้าและพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “วิก เราเป็นพี่น้องกัน เราเป็นพี่น้องที่มีพ่อและแม่คนเดียวกัน และที่นี่ก็คือบ้านของเรา ในตอนนั้นพ่อแม่ยังอยู่ที่นี่กับเรา ต่อมาเมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้น ผมก็เสียคุณไป ผมตามหาคุณมานานหลายปี แต่ผมก็ไม่เคยได้รับข่าวคราวเกี่ยวกับคุณเลย คุณรู้ไหมว่าผมกังวลมากแค่ไหน?”

ความเศร้าปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา ในขณะที่เขาพูด

วิกกี้ขมวดคิ้ว ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกประทับใจกับคำพูดของเขา และเขาก็ดูคุ้นเคยมาก แต่เธอกลับไม่มีความเห็นอกเห็นใจหรืออยากเข้าใกล้เขาเลย

เธอพูดอย่างเย็นชา “แล้วยังไง แล้วคุณจับฉันมาทำไม?”

ลูเซียสตกตะลึง เพราะความเฉยเมยของวิกกี้นั้นเป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิด ดวงตาของเขามืดมนลง เขาพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “วิก พ่อแม่ของเราตายแล้ว และตอนนี้คุณก็เป็นญาติคนเดียวของผมบนโลกใบนี้ และผมก็ไม่สามารถปล่อยให้คุณอยู่คนเดียวข้างนอกนั่นได้”

“เพราะคุณไม่อยากปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวข้างนอก คุณจึงลักพาตัวฉันมาอย่างนั้นเหรอ?” วิกกี้เยาะเย้ย

ลูเซียสกล่าวว่า "แล้วถ้าผมไม่ได้ใช้วิธีนี้ คุณจะกลับมากับผมไหม?"

วิกกี้ชะงัก

เขาพูดต่อว่า “คุณไม่อยากรู้ว่าผมเป็นใคร? ก็ได้ ผมจะบอกคุณเอง ผมคือกัปตันแห่งกรีนเมาท์เท่น ของสมาคมจีน และผมก็รู้ว่าคุณจะต้องรู้จัก!”

รูม่านตาของวิกกี้ขยายด้วยความตกตะลึง เธอมองมาที่เขาอย่างไม่เชื่อสายตา

แน่นอนว่าเธอรู้จักกัปตันแห่งกรีนเมาท์เท่นของสมาคมจีน!

ในตอนนั้น องค์กรนกหงส์หยกและกองทหารมังกรไม่ได้ถูกกระตุ้นโดยสมาคมจีนหรอกเหรอ?

ถึงแม้ว่าเธอและเกรกอรีจะคลี่คลายปัญหานี้ได้ เพราะหยกอาถรรพ์ที่พวกเขารู้ว่าจะต้องมีผู้ที่อยู่เบื้องหลัง