บทที่ 122

คุณท่านซือมองไปที่ทั้งสาม "แล้วทำไมแม่ของพวกหนูถึงไม่ยอมรับพ่อของหนูล่ะ?"

เด็กทั้งสามเพียงมองหน้ากันแล้วเล่าประสบการณ์ของแม่ให้คุณท่านซือฟัง หลังจากฟังเสร็จแล้ว ใบหน้าของคุณท่านซือก็แย่ลงเล็กน้อย

เขาไม่สนใจภูมิหลังของเจียงเซิงอยู่แล้ว และจนถึงวันนี้ เขาถึงรู้ว่าเธอเป็นลูกสาวที่ถูกต้องตามกฎหมายของตระกูลเจียง แม้ว่าตระกูลเจียงจะเป็นตระกูลเล็กๆ แต่ตระกูลซือก็ยังคงยอมรับเด็กผู้หญิงอย่างเจียงเซิงได้

โดยไม่คาดคิดว่าเป็นลูกชายไอ้สารเลวของเขาที่มีตาไร้แววถูกลูกสาวนอกกฎหมายของตระกูลเจียงหลอกลวงเป็นเวลาหกปี ไม่น่าแปลกใจเลยที่เซิงเซิงไม่เต็มใจที่จะยอมรับลูกชายของเขา

ไอ้หมอนี่ก็สมน้ำหน้า

"คุณปู่ ปู่ก็หวังว่าแม่กับพ่อจะอยู่ด้วยกันใช่ไหม?" เจียงเฉินเฉินถาม

คุณท่านซือส่งเสียงเบาๆ "แน่นอนสิ"

กว่าจะที่ได้พบกับหญิงสาวที่เขาถูกใจนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เขาจะให้สองคนแยกทางไปได้ยังไง กล่าวอีกนัยว่า ลูกชายไม่ได้เรื่องของเขาสามารถมีคู่ได้มันเป็นเรื่องโชคดีแค่ไหน เป็นเพราะเด็กผู้หญิงคนนี้นำโชคมาให้!

ในห้อง ซือเย่เจ๋ววางเจียงเซิงลงบนเตียง เจียงเซิงร้องครวญครางเบาๆ เมื่อเธอสัมผัสกับเตียงนุ่มๆ พลิกตัวแล้วทับมือของเขา

ซือเย่เจ๋วขมวดคิ้วเล็กน้อย และการสัมผัสอันนุ่มนวลที่หลังมือของเขาทำให้เขาเกร็งขึ้น ราวกับว่ามีไฟอันมืดมิดถูกจุดออกในดวงตาของเขา

ผู้หญิงคนนี้ขณะหลับยังไม่นิ่งเลย!

ซือเย่เจ๋วโน้มตัวลงมาและอยากจะจูบเธอ แต่โทรศัพท์ของเขากลับดังขึ้นทันที

เขาเหลือบมองที่เจียงเซิง ยืนขึ้นและหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อรับสาย และเสียงก็ดังมาจากปลายสาย "ท่านเจ๋ว เรื่องที่คุณฝากให้ผมสอบสวนนั้น ผมได้เบาะแสมาบ้างแล้ว"

ซือเย่เจ๋วมองย้อนกลับไปที่เจียงเซิง เธอยังไม่ตื่น จึงรับโทรศัพท์พลางออกจากห้องนอนไป

เขาเดินไปที่ห้องหนังสือแล้วถามว่า "สอบสวนว่ายังไง?"

"ผมยังค้นหาความสัมพันธ์ระหว่างคุณหนูเจียงและองค์กรต้าตูของประเทศ M ไม่เจอ แต่เบาะแสเดียวที่ผมพบก็คือ ตัวตนของแม่ของคุณหนูเจียง ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาเลย"

ซือเย่เจ๋วนั่งอยู่หลังโต๊ะ ขมวดคิ้วเล็กน้อย "แม่ของเธอเหรอ?"

"ครับ ผมตรวจสอบข้อมูลและเปรียบเทียบดู แล้วพบว่าแม่ของ คุณหนูเจียงอาจมาจากตระกูลกุง"