บทที่ 132

"คุณอย่าโดนเธอหลอกเอานะ!"

ยังเพิ่มประโยคอีกประโยคหนึ่ง

โดนเธอหลอก?

ก็จริง ในสายตาของเธอ ซือเย่เจ๋วถูกเจียงเซิงหลอกเอา เจียงเซิงเป็นนังจิ้งจอก เก่งเรื่องเย้ายวนใจและหลอกลวงผู้ชาย

เจียงเซิงกอดอกด้วยสีหน้าสงบ ราวกับว่าคนที่เจียงเวยพูดถึงนั้นไม่ใช่เธออย่างไรอย่างนั้น

ซือเย่เจ๋วยกมือขึ้นเพื่อเชยคางของเธอ และมุมริมฝีปากของเขาก็โค้งงอเล็กน้อย "จริงเหรอ?"

เจียงเซิง "..."

แต่ในสายตาคนอื่น พวกเขาไม่เห็นว่าท่านเจ๋วมีอารมณ์โกรธเลยแม้แต่น้อย!

เจียงเซิงถอนหายใจ "ใช่ เมื่อคืนฉันอยู่กับชายคนนั้นที่บ้านของเขาเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง"

เจียงเวยไม่คาดคิดว่าเธอจะยอมรับมันโดยตรง และพูดแต่งเสริมบิดเบือนความจริง "เย่เจ๋ว เห็นไหมล่ะ ฉันไม่ได้โกหกคุณนะ เธอก็คือ..."

"อยู่มาหนึ่งชั่วโมงได้ทำอะไรไปบ้างล่ะ ฮะ?"

"ทุกอย่างที่ต้องทำก็ทำหมดแล้ว" เจียงเซิงยิ้ม

ทุกคนอ้าปากค้าง เธอกำลังรนหาที่ตายชัดๆ นี่น่ะ!

ริมฝีปากบางของซือเย่เจ๋วเม้มแน่น และทันใดนั้นเขาก็อุ้มเธอขึ้น

"อ๊า! ซือเย่เจ๋ว คุณกำลังทำอะไรเนี่ย ปล่อยฉันลงนะ ไอ้สารเลว!" เจียงเซิงโกรธมาก เพราะเขากลับอุ้มเธอขึ้นต่อหน้าทุกคนแบบนั้น

ซือเย่เจ๋วอุ้มเธอไปที่ห้องทำงานของเธอ

เจียงเวยที่ถูกทิ้งไว้ตรงนั้นก็ตกตะลึง ใบหน้าของเธอค่อยๆ ดูไม่ดีเลย

ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ

เย่เจ๋วไม่เชื่อเธอเหรอ?

"ท่านเจ๋วไม่ได้โกรธคุณโซราจริงๆ หรอกนะ"

"นี่มองดูก็รู้แล้วว่ากำลังหึงอยู่ ไม่มีท่าทีแสดงความโกรธเลย แผนการของผู้หญิงบางคนที่ยุยงเพื่อสร้างความบาดหมางให้นั้นล้มเหลวละสิ"

"หุบปากซะ พวกเธอจะรู้อะไรได้!" เจียงเวยตะโกนใส่คนเหล่านั้น

พนักงานไม่สนใจเธอและค่อยๆ แยกจากกัน

เธอตัวสั่นด้วยความโกรธ