บทที่ 138

เจียงเซิงตกตะลึง และขนตาของเธอก็ร่วงหล่น

"ทำไมจู่ๆ คุณถึงยอมบอกฉันในตอนนี้ล่ะ"

เขาไม่เคยพูดถึงแม่ของเธอมาก่อน จนเธอคิดว่าเขาลืมแม่ของเธอซึ่งเป็นภรรยาคนแรกของเขาไปเสียสนิทแล้ว

แม้กระทั่ง เธอยังรู้สึกเศร้าหมองเมื่อเห็นเขาปกป้องสองแม่ลูกเจียงเวยและเซียวหลาน

เจียงเซิ่นเห็นความผิดหวังในดวงตาของเธอ และเขาก็รู้สึกหนักใจขึ้นมา "ฉันไม่พูดเพราะฉันไม่อยากนึกถึงมัน"

"ฉันอยากรู้มาตลอดว่าคุณเกลียดแม่ฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?"

ขนาดให้กำเนิดลูกแก่เขา สุดท้ายแล้วไม่สามารถเทียบได้กับความอ่อนโยนของเซียวหลานได้?

เจียงเซิ่นกัดฟัน "เรื่องระหว่าฉันกับแม่เธอ เธอไม่รู้เรื่องเลย เธอคิดว่าเกลียดเธอจริงๆ เหรอ?"

เจียงเซิงหันหน้าออกไปอย่างเฉยเมยและไม่พูดอะไร

"เซิงเซิง อันที่จริงเธอคงไม่รู้สินะ ตอนที่ฉันแต่งงานกับแม่ของเธอ เป็นแม่ของเธอต่างหากที่มาหาฉัน เดิมทีเราสองคนแต่งงานกันไม่ใช่เพราะความรู้สึกของเราหรอก"

ไม่ใช่เพราะความรู้สึกงั้นเหรอ?

เจียงเซิงหยุดชะงัก สีหน้าดูประหลาดใจเล็กน้อย

สีหน้าของเจียงเซิ่นจริงจังขึ้น "ตอนนั้นฉันยังเด็กและมีความฝันมากมาย และต้องการเริ่มต้นธุรกิจจากเมืองจินเฉิงไปจนถึงเมืองหลวง แต่ฉันพบอุปสรรคทุกที่ ต่อมาฉันได้พบกับแม่ของเธอ"

"จู่ๆ แม่ของเธอก็พูดอะไรบางอย่างในตอนนั้น ซึ่งทำให้ฉันตกใจไม่น้อย เธอบอกว่าเมื่อเราแต่งงานกัน เธอจะช่วยฉันเริ่มต้นธุรกิจในเมืองหลวงและตั้งหลักที่นี่ได้ ส่วนฉันแค่ต้องให้ที่พักแห่งหนึ่งกับเธอเท่านั้นก็พอ"