บทที่ 16

เจียงเซิงไม่พูดอะไร พยายามอย่างหนักเพื่อให้เธอมาทานข้าวที่บ้าน แถมยังเชิญซือเย่เจ๋วมาอีก ตอนนี้ยังจะให้เธออยู่ทานข้าวด้วยให้ได้

ถ้างั้นเธอก็จะคอยดูว่า สองแม่ลูกคู่นี้คิดจะทำอะไรกันแน่

เธอเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มจางๆ "ก็ได้ งั้นก็ทานข้าวด้วยกันก็ได้"

เจียงเวยและเซียวหลานไม่คาดคิดว่าเธอจะตอบตกลง แต่ก็ดีอยู่เหมือนกัน เป็นไปตามแผนของพวกเธอ

ในระหว่างทานอาหาร เจียงเซิงเพียงก้มศีรษะลงทานอาหารโดยไม่พูดไม่จา อาจเป็นเพราะการปรากฏตัวของซือเย่เจ๋ว ทำให้เจียงเซิ่นและเซียวหลานไม่พูดอะไรเลย

ซือเย่เจ๋วไม่ค่อยทานอาหาร ตอนที่เจียงเวยให้เขากลับมาที่บ้านตระกูลเจียง เดิมทีเขาเจตนาจะปฏิเสธ แต่เธอพูดถึงเจียงเซิง

ในเมื่อเจียงเวยบอกว่าเจียงเซิงเชิญเขาไปที่บ้านของตระกูลเจียง เขาจึงอยากรู้ว่าเจียงเซิงจะทำอะไรกันแน่

"เซิงเซิง หลายปีมานี้แกอยู่ต่างประเทศเป็นยังไงบ้าง?" คงมีแต่เวลานี้เจียงเซิ่นถึงได้นึกเป็นห่วงใยลูกสาวคนนี้ขึ้นมา?

เจียงเซิงไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น "เพราะคุณ ฉันจึงมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีไงล่ะคะ"

ความอับอายบนใบหน้าของเจียงเซิ่นแข็งทื่ออยู่ครู่หนึ่ง

เซียวหลานบอกใบ้เจียงเวยด้วยสายตา เจียงเวยถึงได้เริ่มประพฤติตนต่อหน้าพ่อของเธอ เธอคีบอาหารลงในชามของซือเย่เจ๋ว "เย่เจ๋ว ทานเยอะๆหน่อยนะ"

เซียวหลานรีบยิ้มและพูดว่า "ท่านเจ๋ว หลายปีมานี้ต้องขอบคุณคุณมากที่ช่วยดูแลเวยเวย เวยเวยเป็นเด็กดีมาโดยตลอด หากมีตรงไหนที่เธอทำพลาดไป ขอให้คุณใจกว้างให้อภัยเธอด้วยนะคะ"

เจียงเซิงก้มหน้าลง เกือบที่จะหัวเราะออกมา

ซือเย่เจ๋วรู้สึกได้ถึงบางอย่าง เงยหน้าขึ้นมองเจียงเซิง "ดูเหมือนว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเจียงจะไม่เห็นด้วย?"

ด้วยประโยคเดียว สายตาของอีกสามคนที่อยู่โต๊ะก็จ้องมองไปที่เจียงเซิงในทันที

เจียงเซิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะแล้วพูดว่า "ฉันไม่เห็นด้วยอะไร? คุณสองคนอยู่ด้วยกันมาหกปี คุณซือคุณอายุสามสิบกว่าแล้ว ถึงเวลาที่จะแต่งงานกับคนที่เป็นเด็กดีคนนี้แล้วมั้ง"

เธอเน้นย้ำคำว่า"เด็กดี" ก็เห็นถึงบางอย่างที่ผิดปกติ

ประโยคนี้ อย่าว่าแต่เซียวหลาน แม้แต่สีหน้าของเจียงเวยก็แข็งทื่อ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซือเย่เจ๋ว ที่จับจ้องเจียงเซิงราวกับว่าเขาต้องการถลกหนังเธอทั้งเป็น

เจียงเวยเกรงว่าซือเย่เจ๋วจะคิดมาก เธอจึงรีบพูดออกมาว่า "เย่เจ๋ว เซิงเซิงแค่ล้อเล่น อย่าไปใส่ใจเลย"

แต่เจียงเซิงก็พูดต่อไปอีกว่า "เจียงเวย ยังไงซะคุณซือก็เป็นแฟนของเธอ ทำไมต้องเกรงใจแฟนตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ?"

สีหน้าของเจียงเวยเปลี่ยนไปเล็กน้อย ถลึงตาใส่เจียงเซิงย่างดุเดือด

เซียวหลานเห็นว่าสีหน้าของเจียงเซิ่นผิดปกติ จึงรีบแก้ไขสถานการณ์ทันที "เซิงเซิง ดูพูดเข้า พูดอะไรเพ้อเจ้อน่ะ นี่ไม่ใช่การดูตัวซะหน่อย"

ให้ตายเถอะ นังแพศยานี่อะไรไม่พูด แต่กลับพูดเรื่องแต่งงาน จงใจหาเรื่องพวกเขาเห็นๆ