บทที่ 162

ผู้เฒ่าเจียงโดนว่าจนหน้าแดงเกือบจะระเบิดอารมณ์ออกมา

เมื่อเจียงหลินได้ยินอย่างนั้น เธอก็รู้สึกอึดอัดในใจมาก แต่เพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับท่านเจ๋ว เธอกัดฟันและตอบตกลง "พี่เจียงเซิง ฉัน... ฉันโง่มาก เมื่อถึงเวลานั้น พี่และพี่เขยอย่ารังเกียจฉันนะ"

ถ้าบอกว่าเจียงเวยเป็นคนชอบเสแสร้ง งั้นเจียงหลินก็คือคนตีสองหน้าเก่งจริงๆ

เจียงเซิงยิ้ม "ฉันจะเข้มงวดมาก"

เจียงหลิน "..."

ซือเย่เจ๋วอดไม่ได้ที่จะขดริมฝีปากของเขาขึ้นเมื่อเขาเห็นเจียงเซิง กำลัง "แกล้ง" เธอ ภรรยาตัวน้อยของเขาช่างน่ารักจริงเมื่อเธอตัดสินใจที่จะวางแผนผู้อื่น

**

เจียงหลินมาที่ TG ตามความปรารถนาของเธอ เมื่อมองดูบริษัทใหญ่ที่ยุ่งวุ่นวายแห่งนี้ เจียงหลินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นในใจ

โดยไม่ได้คาดคิดว่าบริษัทของท่านเจ๋วจะใหญ่โตขนาดนี้ สมเป็นสมาชิกของครอบครัวที่มีชื่อเสียงและมีอำนาจในเมืองหลวงจริงๆ

ฮึ ตราบใดที่เธอสามารถทำงานที่นี่ได้สมหวัง สักวันหนึ่งเธอจะให้ท่านเจ๋วให้ความสนใจกับเธออย่างแน่นอน!

เจียงหลินเดินตามเจียงเซิงไปที่ชั้น 16 เธอมองไปรอบๆ และอดไม่ได้ที่ถามออกมาว่า "พี่เจียงเซิง พี่เขยเขาไม่อยู่ที่นี่เหรอ?"

ดวงตาของเจียงเซิงมองขึ้น "แน่นอนว่าเขาไม่อยู่ที่นี่ เธออยากเห็นเขาเหรอ?"

“เปล่าค่ะ พี่เจียงเซิงอย่าเข้าใจฉันผิด ฉันแค่ถาม…” เจียงหลินแสดงสีหน้าน่าสงสาร

เจียงเซิงแค่ยิ้มและไม่พูดอะไร

แฟรงค์เดินออกจากห้องทำงานและเห็นหญิงสาวที่เดินตามเจียงเซิง "เซิงเซิง คนนี้คือ..."

“ลูกพี่ลูกน้องของฉัน มาที่นี่เพื่อทำงานพาร์ทไทม์”

หลังจากที่เจียงเซิงตอบ เธอก็โบกมือเรียกพนักงานหญิงคนหนึ่ง "พาเธอไปหาหัวหน้าจ้าวเพื่อจัดการงานให้เธอ"

พนักงานหญิงพยักหน้าและยิ้ม "ค่ะ"

เธอหันไปหาเจียงหลินแล้วพูดว่า "คุณผู้หญิงคนนี้ รบกวนตามฉันไปค่ะ"

หลังจากที่เจียงหลินเดินตามพนักงานหญิงคนนั้นจากไป แฟรงค์ก็อึ้งไปและสับสนเล็กน้อย "เธอจัดให้นางไปที่แผนกวัตถุดิบเหรอ?"

“ไม่งั้นล่ะ ฉันไม่ได้ให้เธอมาที่นี่เป็นแค่เครื่องตกแต่ง มาทำงานพาร์ทไทม์ก็ต้องทุ่มเทความพยายามไม่บนกับงาน และฝึกฝนความอดทนด้วย”

เจียงเซิงหัวเราะ

จากนั้นก็หันหลังแล้วก้าวเข้าไปในห้องทำงาน