บทที่ 168

"แม้ว่าจะเห็นแล้ว จะมีอะไรต้องให้แปลกใจเหรอ?" เจียงเซิงยักไหล่และยิ้ม

ดวงตาของซือเย่เจ๋วหรี่ลงเล็กน้อย และเขาก็เดินผ่านเธอไปและพูดด้วยน้ำเสียงสงบ "โอ้ ดูเหมือนคุณจะไม่สนใจเช่นกัน"

งั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรแล้ว

เจียงเซิงตัวแข็งอยู่กับที่ หลังจากที่ซือเย่เจ๋วพูดคำนี้เสร็ตดูเหมือนว่ามีหนามแหลมแทงเข้าในใจของเธอทำให้เธอไม่สบายใจมาก

เธอกำหมัดแน่น ใช่แล้ว เธอไม่สนใจ เธอไม่ควรมีความสัมพันธ์อื่นใดกับเขา...

แต่ที่พวกเขาไม่รู้ก็คือเด็กน้อยทั้งสามที่ยืนอยู่หลังประตูนั้นมองเห็นได้ชัดเจน

ความสัมพันธ์ของพ่อกับแม่อยู่ในภาวะวิกฤติ!

คุณท่านซือยืนอยู่ข้างหลังพวกเขาทั้งสาม ยกมือขึ้นและตบหัวพวกเขาเบาๆ

หลังจากที่เจียงเซิงจากไป เด็กน้อยทั้งสามถึงพูดขึ้นมาว่า "คุณปู่ แล้วถ้าแม่ไม่ยอมรับพ่อตลอดไปต้องทำยังไงดีล่ะ"

คุณท่านซือเข้าเหตุการณ์อย่างดี "ถ้าอย่างนั้นปัญหาก็อยู่ที่แม่ของพวกหนู ทำไมแม่ของหนูถึงไม่ยอมรับล่ะ บางทีอาจเป็นเพราะเธอรู้สึกไม่มั่นคงมั้ง"

เธอยังคงสงสัยอยู่ว่าซือเย่เจ๋วมีค่าควรแก่ความไว้วางใจของเธอจริงๆ หรือไม่ สำหรับความรักและชีวิตการแต่งงานแม้ขนาดสร้างครอบครัว เธอมักจะรู้สึกไม่มั่นคงมาก

ไม่รู้ว่าเด็กหญิงคนนี้ได้รับผลกระทบอย่างไรมาก่อน

"วันนี้หนูเห็นพ่อคุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง เป็นไปได้มั้ยแม่ก็เห็นเข้าแล้ว และทำให้แม่คิดว่าพ่อไว้ใจไม่ได้"

คำพูดของเจียงเหยียนเหยียนทำให้คุณท่านซือสะดุ้ง และทันใดนั้นเขาก็หัวเราะออกมา "อาจจะนะ แต่พวกหนูไม่ต้องกังวล น้าหลัวหยิงของพวกหนูไม่ชอบสเป็คแบบพ่อของหนูหรอก"

คนที่สามารถทำให้คุณท่านซือพูดคำเหล่านี้ได้น่าจะเป็นคนที่รู้จักกันอย่างดี ยิ่งไปกว่านั้นเขาอยู่ในวงการธุรกิจมาหลายสิบปีแล้วและไม่เคยตัดสินใครผิด

พี่น้องหลัวทั้งสามคนเติบโตขึ้นมาในกองทัพและรู้จักกับซือเย่เจ๋วมาตั้งแต่เด็ก ทั้งสามแต่ละคนมีข้อดีของตัวเอง

หลัวหู่เป็นตรงไปตรงมาแต่จงรักภักดี และท่านผู้เฒ่าให้ความสำคัญกับเขามาก ในขณะที่หลัวเชว่เป็นคนละเอียดอ่อนและสามารถจัดการหลายๆ อย่างได้อย่างเรียบร้อย ซือเย่เจ๋วจึงเลือกให้เขาอยู่ใน TG

หลัวหยิงเป็นเด็กผู้หญิงที่กล้าหาญ ตรงไปตรงมา และชอบอิสระ แม้แต่ท่านผู้เฒ่าก็ไม่สามารถควบคุมเธอได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซือเย่เจ๋วเลย ดังนั้นเธอจึงชอบอยู่ในกองทัพ

เด็กน้อยทั้งสามประหลาดใจ ปรากฎว่ามีผู้หญิงที่ไม่ชอบพ่อของพวกเขาจริงๆ!