บทที่ 24

เธอกัดหัวปากกาและครุ่นคิดอยู่นาน แต่เธอก็ไม่มีแรงบันดาลใจเลย...

"เซิงเซิง"

เมื่อเห็นเจียงเวยปรากฏตัวนอกประตู เจียงเซิงจึงวางปากกาลง "ไม่มีคนนอกแล้ว ไม่ต้องแหกปากโวยวายมากนักหรอก"

โดยปกติแล้ว เจียงเวยคงจะทนไม่ไหว แต่วันนี้เธอสามารถพูดคุยได้อย่างใจเย็นต่อไปว่า "วันนี้ฉันไม่อยากจะทะเลาะกับแก ฉันรู้ว่าความสามารถทางธุรกิจของแกดีกว่าของฉันมาก"

เจียงเวยวางเอกสารในมือของเธอบนโต๊ะ "สถานการณ์ของไวเนอร์เป็นแบบไหนแกก็รู้ มีลูกค้าที่ยินดีจัดหาแพลตฟอร์มโฆษณาและส่งเสริมการขายให้กับไวเนอร์ คืนนี้แกมากับฉันเพื่อเจรจาสัญญาได้ไหม ?"

เจียงเซิงหยิบเอกสารสัญญาขึ้นมาดู จากนั้นก็กระตุกมุมปากออกมา "โอเค ไปก็ได้"

"งั้นตอนเย็นฉันจะรอแกนะ" เมื่อเจียงเวยหันกลับมา ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความชั่วร้าย

เจียงเซิงหยิบเอกสารสัญญาขึ้นมามองดูแล้วเลิกคิ้วเล็กน้อย เธอก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเจียงเวยไปหาลูกค้าแบบไหนมา

TG กรุป

ซือเย่เจ๋วยืนอยู่ข้างหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานและมองทิวทัศน์ของย่านใจกลางเมือง เขาหมุนแหวนสีดำบนนิ้วชี้ของเขาเล่น ก่อนจะเห็นว่าหลัวเชว่เดินมาจากเงาของกระจก

"ท่านซือครับ ผมมีคนตรวจสอบมันในประเทศ S ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมไม่พบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเจียงเซิงเลย เหมือนว่ามีคนจงใจปกปิดมันไว้น่ะครับ"

ซือเย่เจ๋วหันไปด้านข้างแล้วมองดูเขา "คุณหมายถึงข้อมูลของเธอถูกปิดกั้นงั้นเหรอ?"

หลัวเชว่พยักหน้า "ถูกต้องครับ ในประเทศ S แทบไม่มีใครรู้ว่าโซยาซึ่งเป็นนักออกแบบเครื่องประดับคือเจียงเซิง มีเพียงคนในลักชัวรี่เท่านั้นที่เคยได้เห็นเธอ จากภาพถ่ายของเจียงเซิง สามารถยืนยันว่าเจียงเซิงคือโซราจริงๆครับ"

"แต่...ที่ท่านให้ผมตรวจดูว่าเธอเคยคลอดลูกที่ประเทศ S หรือไม่ ผมหาไม่เจอจริงๆ ผมตรวจสอบมาเกือบทุกโรงพยาบาลแล้ว"

หลัวเชว่ก็ประสบปัญหาเช่นกัน เว้นแต่ว่าแฮกเกอร์จะบล็อกข้อมูลของเธอ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่รู้น้อยขนาดนี้

ซือเย่เจ๋วไม่ได้พูดอะไร

ไม่เพียงแค่จะไม่พบแม่ของเด็กทั้งสองเท่านั้น แต่ยังไม่พบข้อมูลส่วนบุคคลของเจียงเซิงอีกต่างหาก

และบังเอิญว่าเด็กสองคนนั้นแซ่เจียง แต่ผู้หญิงคนเดียวที่เขาเคยสัมผัสคือเจียงเวยคนเดียว...