บทที่ 25

หลินเสียนอี้ยิ้มและพยักหน้า "ใช่ครับ หลังจากที่ผมทราบว่าคุณเจียงได้กลับไปที่ ไวน์เนอร์ จิวเวลรี่แล้ว ผมก็ต้องการที่จะร่วมมือกับไวน์เนอร์เพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะครับ"

เจียงเวยยิ้มเยาะ ในปีนี้หลินเสียนอี้อายุปาไปตั้งสี่สิบแปดสี่สิบเก้าแล้ว และก็จะกำลังเข้าสู่ห้าสิบแล้วด้วย ซึ่งลูกชายที่เกิดกับอดีตภรรยาก็สิบแปดปีแล้ว

ได้ยินมาว่าอดีตภรรยาฟ้องหย่าเพราะเขายังมีตัณหามาก เธอทนไม่ไหวเพราะมีบ้านเล็กบ้านน้อยมากเกินไป

หลินเสียนอี้ไม่เคยลืมเจียงเซิง หลังจากพบกับเจียงเซิงที่งานเลี้ยงวันเกิดของเจียงเซิ่นเมื่อไม่กี่ปีก่อน

โดยที่เขายังตั้งใจสอบถามเรื่องของเธอเป็นพิเศษอีกด้วย เมื่อรู้เช่นนี้ เธอจึงวางยาเจียงเซิงและให้โอกาสท่านหลินเมื่อหกปีก่อน แต่น่าเสียดายที่ท่านหลินคว้าโอกาสนั้นไว้ไม่ได้

"เพื่อฉันโดยเฉพาะ?" เจียงเซิงยิ้ม "คุณหลิน ฉันดีใจที่คุณพูดแบบนั้น"

"เซิงเซิง คุณหลินก็ชื่นชมความสามารถของเธอเช่นกัน" พอพูดจบ เจียงเวยก็รินไวน์หนึ่งแก้วแล้วส่งให้คุณหลิน "คุณหลินคะ คุณสามารถจัดหาแพลตฟอร์มโฆษณาสำหรับไวน์เนอร์ของเราได้ หากคุณยินดีที่จะร่วมลงทุนในไวน์เนอร์ ในฐานะผู้อำนวยการของไวน์เนอร์ ดิฉันขอชนแก้วฉลองนะคะ"

"โอ้ ดูคุณพูดเข้า งั้นผมหมดแล้วแล้วนะ" คุณหลินมีความสุขและดื่มไวน์จนหมดในครั้งเดียว

เจียงเวยมองไปที่เจียงเซิง "เจียงเซิง ฉันรู้ว่าเธอไม่ดื่มเหล้า ฉันก็เลยสั่งน้ำผลไม้ให้เธอ"

เธอหยิบน้ำผลไม้สองแก้วขึ้นมาแล้วยื่นอันที่อยู่ทางขวามือให้

คุณหลินเป็นผู้เตรียมน้ำผลไม้ ซึ่งกำชับเธอเป็นพิเศษว่าแก้วน้ำผลไม้ทางด้านซ้ายไม่มี "ส่วนผสมนั้น"

เจียงเซิงหยิบน้ำผลไม้ในมือของเธอ พลางวางปากถ้วยไว้ที่ริมฝีปากแล้วดื่มช้าๆ

แต่ก่อนที่เครื่องดื่มจะเข้าปาก จู่ๆเธอก็รู้สึกคลื่นไส้และอาเจียน ซึ่งทำให้หลินเสียนอี้และเจียงเวยตะลึง

เจียงเซิงตบหน้าอกของตัวเอง ก่อนจะวางน้ำผลไม้ลงแล้วหันกลับมาด้วยรอยยิ้ม "ขอโทษที ฉันยังไม่ได้กินข้าว ฉันหิวมากจนรู้สึกคลื่นไส้ ขอเสิร์ฟของว่างก่อนได้ไหมคะ"

หลินเสียนอี้ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าอย่างมีความสุข "ได้สิครับ รบกวนคุณเจียงเวยไปเรียกบริกรเข้ามาทีนะ"

แม้ว่าเจียงเวยจะรู้สึกไม่พอใจที่ถูกออกคำสั่ง แต่เธอก็ยังคงอดทนและออกไปเรียกหาบริกร

เจียงเซิงหันไปมองหลินเสียนอี้ "คุณหลิน ช่วยฉันเลือกสักเพลงสิ เพลงThe Time to Wake Up น่ะ"

"โอเค ผมจะไปบอกให้นะ"