บทที่ 26

อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่ปล่อยลูกสาวสองคนของตระกูลเจียงไปอย่างเด็ดขาด อย่างแย่ที่สุดหนึ่งคนในนั้นจะกลับมาในภายหลัง และเขาก็ต้องการทั้งสองคน!

เจียงเวยขัดขืนอยู่ครู่หนึ่ง แต่พบว่าผลของยาออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว และร่างกายของเธอก็อ่อนแรงเกินกว่าจะขยับได้ และเธอก็ทำได้เพียงพิงเขาเท่านั้น

หลินเสียนอี้ทำให้เธอล้มลง "เอาน่า ที่รัก"

...

ในห้องน้ำ

เจียงเซิงคุกเข่าอยู่หน้าห้องน้ำและล้วงคอเพื่อเอาน้ำผลไม้ออกมา เธอยืนขึ้นช้าๆและเอามือพิงผนัง

"ให้ตายเถอะ ถูกวางยาทั้งสองถ้วยเลย!"

ดูเหมือนว่าหลินเสียนอี้ไม่เพียงแต่มีใจที่มุ่งเป้าไปที่เธอเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเจียงเวยด้วย

เหอะ เจียงเวยต้องการทำร้ายเธอ แต่เธอจะไม่ยอมปล่อยให้มันเกิดขึ้น ปล่อยให้เธออยู่ที่นั่นแล้วรับผลที่ตามมาของตัวเองเถอะ!

เจียงเซิงล้างหน้า และในขณะที่จิตสำนึกยังคงชัดเจนอยู่ เธอก็รีบออกจากสถานที่แห่งปัญหาและความผิดพลาดนี้อย่างรวดเร็ว

เจียงเซิงโบกแท็กซี่ข้างถนน แต่แท็กซี่ที่ผ่านไปเพราะทุกคันรับลูกค้าแล้ว

เริ่มเวียนหัวมากขึ้นเรื่อยๆ

เธอเลยนั่งยองๆอยู่ริมถนน

หลัวเชว่ขับรถเข้าไปและเห็นว่าร่างที่นั่งยองๆโบกมืออยู่ริมถนนดูคุ้นเคย เขามองใกล้ ๆ ก่อนจะพูดว่า "นั่นคุณเจียงไม่ใช่เหรอ?"

ซือเย่เจ๋วมองไปและดวงตาของเขามืดลง "หยุดรถ"

หลัวเชว่จอดรถไว้ข้างถนน และซือเย่เจ๋วก็ลงจากรถก่อนจะเดินไปทางเจียงเซิง

ผู้หญิงคนนี้คงเมามากอย่างนั้นสินะ?

"เจียงเซิง..."

เมื่อได้ยินเสียงของใครบางคน เจียงเซิงก็เงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงงและมองตรงไปที่เขา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแก้มแดงของเธอหรือเปล่า แต่ท่าทางที่มึนเมาของเธอในเวลานี้ดูเย้ายวนใจนิดหน่อยจริงๆ ซือเย่เจ๋วกลืนน้ำลายสองครั้งแล้วดึงเธอขึ้นมาจากพื้น "คุณมานั่งยองๆอยู่ที่นี่ทำไม? ไม่รู้เหรอว่ามันอันตราย?"

ผู้ชายจะทนได้ยังไงเมื่อเห็นผู้หญิงขี้เมานั่งยองๆอยู่ริมถนน แล้วเธอยังเป็นแบบนี้ด้วย?