บทที่ 240

ดูเหมือนว่าเธอไม่จำเป็นต้องเมตตาต่อพวกเธออีกต่อไป

ณ ตระกูลเจียง

เมื่อเจียงเซิ่นเห็นหนังสือพิมพ์เหล่านี้ เขาก็โกรธมากจนทุบหนังสือพิมพ์บนโต๊ะ เซียวหลานที่กำลังเสิร์ฟผลไม้มาเมื่อมองดูเนื้อหาของหนังสือพิมพ์ และแสร้งทำเป็นแปลกใจ "เซิ่น ทำไมข่าวนี้ว่าเซิงเซิงเป็นอย่างนั้นล่ะ มีอะไรเข้าใจผิดหรือเปล่าเนี่ย"

เจียงเซิ่นรู้ทันทีว่ารายงานนี้ต้องเกี่ยวข้องกับแม่และพี่สะใภ้ของเขา ใบหน้าของเขาเย็ฯชาลงแต่เขาไม่ได้ตอบอะไร

เจียงเวยเดินลงไปชั้นล่าง และพูดอย่างจงใจ "พ่อครับ น้องเค้าจงใจติดสินบนทนายเพื่อหลอกลวงคุณย่าและคุณป้า ฉันเห็นหมดแล้ว"

"เวยเวย อย่าพูดไร้สาระ" เซียวหลานแกล้งทำเป็นว่าเธออยู่ข้างเจียงเซิง

"ฉันพูดไร้สาระอะไรกัน ฉันได้ยินมากับหูตัวเอง น้องสาวก็เท่ากับหลอกลวงพ่อเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ขนาดพ่อยอมรับว่าจะมอบหุ้นให้เธอ เธอยังสมรู้ร่วมคิดกับทนายเพื่อหลอกคุณย่ากับคุณป้าด้วย"

ในขณะที่เจียงเวยพูดไปนั้นเธอก็ไม่ได้สังเกตสีหน้าของเจียงเซิ่น เธอแทบรอไม่ไหวอยากจะให้เจียงเซิ่น พ่อของเธอเชื่อใจเธอสักหน่อย และให้เขาเข้าใจผิดเจียงเซิง

แต่เมื่อเซียวหลานกำลังจะเตือนเธออย่างประหม่า จู่ๆ เจียงเซิ่นก็ตบโต๊ะ และบรรยากาศก็นิ่งเงียบทันที "ยังไม่ถึงตาแกที่จะมาหาว่าน้องสาวของแก!"

"พ่อ ฉันก็เป็นลูกสาวของคุณด้วยนะ..."

"แกก็รู้ว่าแกเป็นลูกสาวของฉัน?" เจียงเซิ่นดูอารมณ์เสียมากและพูดตะคอก "ฉันถูกพวกแกหลอกมาครั้งหนึ่ง และตอนนี้ยังต้องการหลอกฉันเป็นครั้งที่สองหรือไง"

เจียงเวยกัดริมฝีปากของเธอ ดูเหมือนรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจมาก

และเมื่อเซียวหลานเห็นเจียงเซิ่นตะโกนใส่ลูกสาวของเธอเพื่อเจียงเซิง เห็นได้ชัดว่าในใจของเขา สถานะของเธอกับลูกสาวของเธอสู้กับนังตัวดีเจียงเซิงคนนั้นไม่ได้อีกเลย

เมื่อเห็นเจียงเซิ่นเดินขึ้นบันไดด้วยใบหน้าบูดบึ้ง เซียวหลานก็อดไม่ได้ที่จะกำมือข้างข้างเธอไว้

เจียงเซิ่นเป็นผู้ที่ไม่ยุติธรรมกับแม่ลูกพวกเธอก่อน!

**

ในช่วงบ่าย วังเยี่ยนและผู้เฒ่าเจียงกำลังรอข่าวอยู่ในโรงแรม มันถูกเปิดเผยมาเป็นเวลาหนึ่งวันเต็มๆ แล้ว แต่ทำไมพวกเธอไม่เห็นชาวเน็ตไปโจมตีเจียงเซิงล่ะ