บทที่ 241

ณ สถานีตำรวจ เมืองจินเฉิง

"คุณตำรวจ คุณเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่าคะ ลูกชายของฉันจะขายยาเสพติดได้ยังไง?"

"ใช่ค่ะ คุณตำรวจ พวกคุณต้องทำผิดพลาดแน่ๆ ลูกชายของฉันอายุยังน้อย ไม่มีทางที่เขาจะทำสิ่งเหล่านั้น"

วังเยี่ยนและผู้เฒ่าเจียงต่างก็ตื่นตระหนก การถูกจับได้ว่าขายยาเสพติดนั้นมันยิ่งร้ายแรงกว่าการฟอกเงินของเจียงยี่มาก!

เจียงเฮงเป็นหลานชายเพียงคนเดียวของตระกูลเจียง ตระกูลเจียงต้องพึ่งพาเขาสืบวงศ์ตระกูล และสืบเชื้อสายของครอบครัวต่อไป หากเขาถูกจำคุก และเมื่อออกมาในอีกหลายปีข้างหน้า เขาจะมีประวัติอาชญากรรม ถึงเวลานั้นมีหญิงสาวคนไหนบ้างที่จะกล้าแต่งงานกับเขาล่ะ?

ตำรวจที่กำลังเขียนปากคำอยู่นั้นก็เงยหน้าขึ้นมองพวกเขาด้วยสีหน้าจริงจัง "เขาอายุยี่สิบกว่าแล้ว ยังอายุน้อยอยู่เหรอ? คนของเราพบยาเสพติดจากกระเป๋าของเขา และตอนนี้ผู้บังคับบัญชาได้ประกาศว่า อย่างน้อยก็ห้าปีขึ้นไป"

หากไม่ได้รับการพยุงจากวังเยี่ยน ผู้เฒ่าเจียงเกือบจะเป็นลมจนล้มลงกับพื้น ใบหน้าของเธอซีดเผือด "คุณตำรวจ นี่เป็นความเข้าใจผิดหรือเปล่า? หลานชายของฉันปกติก็ประพฤติตนดีมาก... "

"ดีเหรอ? เจียงเฮงมักจะเล่นการพนันอย่างผิดกฎหมาย ถูกจับได้ไม่น้อยกว่าสามครั้งแล้วมั้ง เคยให้โอกาสเขาไปแล้วนี่? แม้แต่หนังสือรับรองก็เขียนได้หลายฉบับแล้ว!"

ตำรวจเคาะโต๊ะและพูดอย่างรุนแรง "ที่เด็กเป็นแบบนี้ก็เพราะพ่อแม่อย่างพวกคุณที่ตามใจลุกเกินไปจนนิสัยเสีย คุณไม่ไตร่ตรองถึงวิธีการศึกษาของคุณเอง และยังพยายามต้องการแก้ตัวให้เด็กอย่างไร้เหตุผล ไม่ว่ายังไง เขาฝ่าฝืนกฎหมาย จะต้องถูกลงโทษตามกฎหมาย"

ผู้เฒ่าเจียงแทบจะสติแตกอยู่แล้ว แม้แต่ใบหน้าของวังเยี่ยนก็ถอดสีแต่มีความโกรธด้วย ตอนนี้เธอกลับตำหนิเจียงหลินว่าไม่ดูแลเขาให้ดีๆ "เป็นพี่สาวอะไรของเธอไป ทำไมถึงไม่ดูแลน้องให้ดี"

เจียงหลินที่ถูกดุโดยไม่มีเหตุผล เลยรู้สึกน้อเนื้อต่ำใจ "ฉันเป็นอะไรไป ปกติน้องเขาก็ชอบสร้างปัญหาไปทั่วอยู่แล้ว พอเกิดเรื่องแล้วมาตำหนิฉันเลยเหรอ?"

"เขาเป็นน้องชายของเธอน่ะ!"

วังเยี่ยนโยนความผิดทั้งหมดใส่เจียงหลิน

"ใช่สิ ในสายตาของพวกคุณมีแต่น้องชาย สมน้ำหน้าที่เขาถูกพวกคุณตามใจเกินไปจนนิสัยเสียสิน่ะ!" ดวงตาของเจียงหลินเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที จากนั้นหันหลังกลับและวิ่งออกไปหลังจากตะโกนอย่างบ้าคลั่ง