บทที่ 254

คนที่เคยทำร้ายผู้หญิงของเขา เขาไม่มีทางปล่อยพวกเขาไปอย่างง่ายๆ

**

ตลาดมืด

"ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ ฉันจะทำทุกอย่างที่พวกคุณต้องการ ปล่อยฉันไปเถอะ!" เจียงเวยร้องไห้พลางคุกเข่าเพื่อร้องขอพี่เซิ่ง

พี่เซิ่งกำลังสูบบุหรี่ เขามองดูผู้หญิงที่น่าสงสารและอ่อนแอที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขาแล้วแตะลิ้นของเขา

"ถ้าจะโทษก็ต้องโทษตัวเองเป็นลูกสาวเซียวหลานแล้ว เซียวหลานติดหนี้พวกเรา ว่ากันว่าหนี้สินของพ่อแม่ต้องให้ลูกหลานมาชดใช้ ในเมื่อเธอเป็นลูกสาว เธอก็ต้องชดใช้แทน"

ใบหน้าของเจียงเวยถอดสี เมื่อเธอรู้ว่าพ่อของเธอไม่ใช่เจียงเซิ่น แต่เป็นลูกที่แม่ของเธอคบกับผู้ชายหน้าไหนก็ไม่รู้ในอดีต เธอเกลียดแม่ของเธอถึงที่สุด

ตอนนี้ แม่ของเธอถูกจับกุมแล้ว แต่เธอยังต้องทนทุกข์เพราะเธอเป็นลูกสาวของแม่

ทำไม ทำไมเธอถึงไม่มีตัวตนแบบเจียงเซิง!

ไม่ได้การ เธออยู่ในตลาดมืดไม่ได้ เธอไม่อยากเป็นเหมือนแม่ของเธอ...

"แม่ฉันเป็นหนี้เท่าไหร่ ฉัน... ฉันสามารถจ่ายคืนให้ หาเย่เจ๋ว ใช่ คุณรู้จักท่านเจ๋วใช่ไหม ท่านเจ๋วจะช่วยฉันแน่นอน!"

เธออยู่กับซือเย่เจ๋วมาหกปีแล้ว เธอเชื่อว่าซือเย่เจ๋วจะเห็นอกเห็นใจกับชะตากรรมของเธอ และยอมช่วยเธออย่างแน่นอน

พี่เซิ่งได้ยินเธอพูดถึงท่านเจ๋ว และหัวเราะเยาะ "เธอบอกว่าท่านเจ๋วจะช่วยเธอเหรอ?"

เจียงเวยพยักหน้าทันที

พี่เซิ่งยกเท้าขึ้นและเตะเธอลงไปที่พื้น "เธอยังไม่ตื่นจากความฝันหรือไง? ท่านเจ๋วจะช่วยเธอ"

เขาหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "ก็จริง ท่านเจ๋วได้ช่วยเธอไว้ ช่วยส่งเธอมาที่นี่เพื่อหาเงินให้เรา"

"ไม่ มันเป็นไปไม่ได้!" เจียงเวยปฏิเสธที่จะเชื่อ

ซือเย่เจ๋วไม่มีทางปฏิบัติต่อเธอเช่นนี้

ต้องเป็นเจียงเซิง ต้องเป็นเธอให้ซือเย่เจ๋วทำแบบนี้!