บทที่ 271

"ใครบอกว่าเราต้องสร้างปัญหาให้เธอ? ติงเมิ่งหลานอาศัยอยู่ในหอพักเดียวกันกับเธอไม่ใช่หรือ ในเมื่อติงเมิ่งหลานมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเธอ งั้นเราไปสร้างปัญหาให้กับติงเมิ่งหลานเลย"

ไม่มีการฝึกฝนตลอดช่วงบ่าย เจียงเซิงก็อยู่ในหอพักเพื่ออ่านหนังสือและวางแผนเรื่องข้อสอบด้วย

อีกสองวัน เธอก็สามารถไปสมัครเข้าสอบได้ เวลาครึ่งเดือน มันก็เร็วมาก

แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้เจอติงเมิ่งหลานมานานแล้ว จนกระทั่งประตูถูกเปิดออก เจียงเซิงก็วางหนังสือลง "ติงติง คุณกลับมา..."

เมื่อเธอหันกลับไป และเห็นซือเย่เจ๋วกำลังปิดประตูอยู่ เจียงเซิงก็ยืนขึ้นแล้วพูดว่า "ซือเย่เจ๋ว ทำไมคุณถึง..."

"คุณแปลกใจมากเหรอ?"

ซือเย่เจ๋วล็อคประตู

เจียงเซิงกลัวว่าติงเมิ่งหลานจะเห็นเข้าเมื่อเธอกลับมา ดังนั้นเขาจึงเดินไปหาเขาและกำลังจะเปิดประตู จากนั้นซือเย่เจ๋วสอดแขนโอบรอบเอวของเธอ แล้วอุ้มเธอไปที่เตียง

"ซือเย่เจ๋ว คุณมันบ้าไปแล้ว ที่นี่คือหอพักหญิง คุณ..." เจียงเซิงขัดขืน

ผู้ชายสารเลวคนนี้คิดจะทำอะไร?

พอมาถึงก็ทำเรื่องแบบนั้นเลยเหรอ?

ซือเย่เจ๋วจับมือของเธอไว้เหนือหัวของเธอ และมือของเขาดูเหมือนกำลัง "ตรวจสอบ" ร่างกายของเธอ เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ "คุณไม่ได้บุกเข้าไปในพื้นที่หวงห้ามหรือ? สุดยอดจริงๆ นะ ดูเหมือนว่ายังสมบูรณ์อยู่นี่"

เจียงเซิงหยุดชะงัก หรือว่าหลัวหยิงบอกเขาไปแล้ว?

"ซือเย่เจ๋ว คุณปล่อยฉันก่อน" เจียงเซิงไม่ต้องการให้ใครเห็นเข้า โดยเฉพาะเธอไม่รู้ว่าติงเมิ่งหลานจะกลับมาเมื่อใด

"คิดถึงผมไหม?" ซือเย่เจ๋วบีบคางของเธอ แล้วถามจี้

ขนตาของเจียงเซิงสั่นเล็กน้อย และทันใดนั้นเธอก็นึกถึงแหวนที่ ซูหลิงโหรวใส่ในวันนั้น ซึ่งเป็นของขวัญที่เขามอบให้ เธอกัดริมฝีปากแล้วเบือนหน้าหนี "ไม่"

ดวงตาของซือเย่เจ๋วเย็นชาลง และทำท่าจริงจัง "เป็นเพราะนายน้อยคนที่สองของตระกูลกู้เหรอ คุณสนใจเด็กน้อยนั้นหรือ"

อะไร