บทที่ 288

วั่งฉีนำ "หลักฐาน" ที่เธอรู้เกี่ยวกับเจียงเซิงกองไว้บนตัวของเจียงเซิง อย่างไรเธอก็เป็นคนแบบนั้นจริง ๆ วันนั้นกู้ยี่ฟานก็เห็นชัดเจนแล้ว

และคำพูดของวั่งฉีทำให้ในใจของติงเมิ่งหลานเริ่มสั่นคลอนไม่มั่นคง ถึงแม้ไม่ได้เชื่อคำพูดของวั่งฉีมากนัก แต่เธอไม่รู้จักพี่เจียงเซิงจริง ๆ ถึงขั้นที่แม้แต่เรื่องที่เธอมีลูกแล้วติงเมิ่งหลานก็ไม่รู้เลย

ยังมีท่านเจ๋ว

หรือว่าพี่เจียงเซิงเป็นอย่างที่วั่งฉีพูดจริง ๆ เหรอ?

คุณชายกู้ไม่สนใจเธอ ก็เป็นเพราะรู้เรื่องพวกนี้ของพี่เจียงเซิงเหรอ?

"ติงติง เธอคิดให้ดี เจียงเซิงมีความลับปิดบังต่อเพื่อนอย่างเธอ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เห็นเธอเป็นเพื่อน ทำไมเธอต้องกระตือรือร้นต่อคนที่ไม่สนใจใยดีเธอล่ะ?"

คำพูดไม่กี่คำของวั่งฉีทำให้ติงเมิ่งหลานที่เดิมทีสั่นคลอนไม่มั่นใจเหมือนจะฉุกคิดขึ้นได้

เธอเห็นพี่เจียงเซิงเป็นเพื่อน แต่เจียงเซิงก็ไม่เคยเล่าเรื่องของเธอให้ฟังจริง ๆ ถ้าหากเจียงเซิงเห็นตัวเองเป็นเพื่อน ทำไมจะต้องปิดบังตัวเองด้วยล่ะ......

ในห้องวีไอพี

เจียงเซิงมองดูอาหารบำรุงที่หลากหลายบนโต๊ะและพ่อครัวที่เรียงแถวอยู่ด้านหลังซือเย่เจ๋ว ถ้าหากที่นี่ไม่ใช่ค่ายฝึกอบรม เธอยังสงสัยว่ามาถึงร้านอาหารหรูแล้วใช่ไหม!

เทียบกับอาหารชุดนั้นที่ตักมาในมือของตัวเอง แค่มองดูก็รู้ว่าแย่แค่ไหน

ซือเย่เจ๋วมือข้างหนึ่งเท้าคาง หรี่ตายิ้มเล็กน้อย: "ทั้งหมดนี้ฉันเตรียมเอาไว้เพื่อเธอ ช่วงที่ผ่านมานี้เธอผอมลง ต้องบำรุงร่างกายใหดี"

ข้างกล่องในมือของเจียงเซิงถูกคนหยิบไป บอดี้การ์ดดึงเก้าอี้ออกมาให้เธอ

หลังจากที่เจียงเซิงนั่งลง ก็มองดูซือเย่เจ๋ว: "ซือเย่เจ๋ว คุณเห็นฉันเป็นหมูเหรอ ฉันคนเดียวกินเยอะขนาดนี้?"

ซือเย่เจ๋วหยุดนิ่ง ก้มตาลงต่ำดูเสียใจขึ้นมา: "ฉันแค่เห็นว่าเธอผอมจึงเป็นห่วงเธอ"

ถ้าจะโทษก็โทษที่อาหารของค่ายฝึกไม่ได้ดีขนาดนั้น ภรรยาตัวน้อยของเขาเพิ่งมาได้แค่ไม่นานก็ทำให้เธอผอมลงจนเหลือเนื้อหนังไม่มากแล้ว ถึงเวลาผอมกระหร่องถูกคนรังแกจะทำอย่างไร?

เจียงเซิง: "..."