บทที่ 293

เจียงเซิงตรวจสอบอุปกรณ์ปืนไรเฟิลและซองกระสุน เมื่อมั่นใจว่าไม่มีปัญหาถึงได้เดินไปที่สนามทดสอบ

"โลกนี้มันกลมจริง ๆ ถึงได้มาอยู่กลุ่มเดียวกับเธออีก"

คนที่อยู่ในตำแหน่งข้างเธอก็คือเหอหลงหลง

และการแบ่งกลุ่มในครั้งนี้ครูฝึกเป็นคนแบ่ง ไม่ดูประสบการณ์ พูดได้ว่าเป็นการ "จัดกลุ่มแบบสุ่ม" และพูดได้ว่าเป็นพรหมลิขิต

เจียงเซิงยิ้มอย่างช่วยไม่ได้: "ดูท่าสวรรค์ตั้งใจทำให้ฉันลำบากใจจริง ๆ"

เหอหลงหลงส่งเสียงไม่พอใจ: "คราวนี้ฉันจะไม่แพ้อีกแล้ว"

เสียงปืนที่คมชัดดังฝ่าขอบฟ้า กระสุนก็ทะลุผ่านลมและตกไปที่เป้าวงแหวนราวกับเม็ดฝน

ครูฝึกกำลังบันทึกการแสดงออกของสมาชิกแต่ละคน เหอหลงหลงในฐานะที่เป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากที่สุดมีทักษะการเปลี่ยนกระสุนที่ช่ำชอง แทบจะเชื่อมต่อกันเป็นหนึ่งเดียว

เหอหลงหลงอยู่ในค่ายฝึกสองปีแล้ว เธอคุ้นเคยกับปืนตั้งนานแล้ว การแสดงออกที่โดดเด่นของเธออยู่ในความคาดหมายนานแล้ว แต่ทว่า กลับมีคนที่เกินความคาดหมายของเขา

สำหรับผู้มาใหม่ที่ดูเหมือนจะไม่มีประสบการณ์หรือการฝึกอบรม เดิมคิดว่าเธอชนะบนเวทีประลองได้ด้วยโชค การประเมินผลในลำดับต่อไปสำหรับเธอนั้นมีแต่จะเพิ่มความยากขึ้น

แต่ใครจะคาดคิดว่าทั้งท่าทางและวิธีถือปืนของเธอจะมีมาตรฐานมาก ใจจดใจจ่อตลอดกระบวน ไม่มีความร้อนรนแม้แต่น้อย

หลังจากการประเมินปืนห้ากระบอกสิ้นสุดลง ครูฝึกสั่งให้มีคนไปที่เป้ายิงเพื่อตรวจสอบและบันทึกผล

ครูฝึกอ่านผลคะแนนออกมา ในห้าคนมีสองคนที่ไม่ถึงสามสิบวงถูกคัดออก เหลือเพียงเหอหลงหลง เจียงเซิงและผู้หญิงอีกคนหนึ่ง

“เฝิงเฉิน คะแนนการประเมินปืนห้ากระบอกคือสามสิบห้าวงแหวน ผ่าน”

“เหอหลงหลงคะแนนการประเมินปืนห้ากระบอกคือสี่สิบหกวงแหวน ยอดเยี่ยม”

สมาชิกที่เฝ้าดูจากด้านหลังปรบมือขึ้นมา

“เจียงเซิง คะแนนการประเมินปืนห้ากระบอก…” ครูฝึกมองไปที่เจียงเซิง ราวกับว่าทุกคนกำลังรอให้เขาอ่าน

“สี่สิบหกวงแหวน เยี่ยมมาก”