บทที่ 295

ซือเย่เจ๋วมาถึงด้านนอกห้องพยาบาลอย่างรวดเร็ว เป็นอย่างที่คาดเอาไว้เขาเห็นกู้เฉินกวางกับผู้อาวุโสท่านหนึ่งยืนอยู่ในห้องพักผู้ป่วย

ซือเย่เจ๋วรู้สถานะของผู้อาวุโส และก็รู้เหตุผลที่กู้เฉินกวางมายืนอยู่ที่นี่ เป็นเพราะมีแค่ตระกูลกู้เท่านั้นที่สามารถเชิญศาสตราจารย์ผู้อาวุโสฉีออกมาได้

ศาสตราจารย์ผู้อาวุโสฉีเป็นผู้อาวุโสในสาขาการแพทย์ด้านการวิจัยเซรุ่ม นิสัยสันโดษและแปลกประหลาด เห็นเงินเหมือนสิ่งไร้ค่า และไม่เห็นแก่ชื่อเสียง เขายอมออกหน้าก็เพราะว่าเห็นแก่หน้าตระกูลกู้ก็เท่านั้น

กู้เฉินกวางค่อย ๆ หันหน้ามามองผู้ชายที่เดินเข้ามาจากนั้นยิ้มพูด: "บุญคุณนี้จะต้องใช้คืนนะ"

ซือเย่เจ๋วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "ฉันรู้ว่าติดค้าง"

หมอในค่ายฝึกได้เป็นผู้ช่วยของศาสตราจารย์ผู้อาวุโสฉีเหล่า ก็ถือว่าเป็นเกียรติอย่างหนึ่ง ในตอนที่ผู้อาวุโสฉีทำการตรวจและรักษาก็ให้ความร่วมมืออย่างดี

ผู้อาวุโสฉีเจาะเลือดเจียงเซิงออกมาเล็กน้อย จากนั้นยื่นให้หมอที่อยู่ด้านข้าง "ไป เอาไปตรวจสอบให้ฉันเดี๋ยวนี้"

หมอคนนั้นนิ่งอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรมาก รีบรับหลอดเก็บเลือดไปยังห้องตรวจสอบ

กู้เฉินกวางแทบไม่เคยเห็นศาสตราจารย์ผู้อาวุโสฉีแสดงท่าทีตื่นเต้นออกมา จึงอดถามไม่ได้: "ผู้อาวุโสฉี ทำไมคุณต้องตรวจเลือดของเธอครับ"

"เลือดของเธอผิดปกติ" ศาสตราจารย์ผู้อาวุโสฉีลูบคาง เหมือนกับเจอเรื่องอะไรที่น่าสนใจเข้า และพูดขึ้น: "ตลอดชีวิตของฉันไม่เคยพบคนที่ถูกงูพิษกัดโดยไม่มีพิษลามไปยังอวัยวะของเธอ ในทางกลับกันผลของพิษงูกลับอ่อนแอลงในเลือดของเธออย่างมีประสิทธิภาพ"

ถูกงูพิษกัด อาการร้ายแรง และอาการที่ถูกพิษมีความซับซ้อน เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว พิษของงูพิษเป็นพิษที่ผสมผสานกัน ซับซ้อนเป็นอย่างมาก

ในสถานการณ์ของเธอ ไม่เพียงไม่มีอาการการถูกพิษที่ร้ายแรงมากนัก กลับกันพิษงูนี้อยู่ในเลือดของเธอไม่มีการลุกลามด้วยซ้ำ

ซือเย่เจ๋วและกู้เฉินกวางต่างก็ประหลาดใจเล็กน้อย

"เซรุ่มที่ฉันพามาด้วยไม่ได้ใช้งานด้วยซ้ำ ดังนั้นฉันคิดว่าเลือดของแม่หนูคนนี้มีความพิเศษอยู่เล็กน้อย จึงอยากตรวจสอบดูหน่อย"

เลือดมีความพิเศษ?

ซือเย่เจ๋วเม้มริมฝีปากบาง หรือว่าบนตัวเจียงเซิงยังมีความลับอะไรอีก?