บทที่ 299

“คิดอะไร” เจียงเซิงลดเปลือกตาลง

ความอ่อนโยนบนใบหน้าของซือเย่เจ๋วติดผนึกในดวงตาและมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย: "คิดว่าถ้าเธอตื่นมา ไม่ว่าคะแนนจะตรงตามข้อกำหนดของคุณปู่หรือไม่ ฉันก็จะจับเธอไปจดทะเบียนสมรสทันที"

เขาไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว

เขาอยากให้เธอกลายมาเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของตัวเอง อยากให้ชื่อของเธอตั้งอยู่บนช่องที่เขียนว่าคู่สมรสของตัวเองเดี๋ยวนี้เลย

เจียงเซิง ไม่คาดคิดว่าจู่ๆ เขาจะพูดแบบนี้ แต่เธอรู้ว่าเขาดูแลเธอตลอดสองวันที่ผ่านมา โดยเป็นห่วงตัวเอง หากเธอต้องการแต่งงานกับเขาจริงๆ...

ไม่ใช่ว่าเธอรับไม่ได้

แต่เมื่อนึกอะไรขึ้นได้

เจียงเซิงก็ผลักเขาออกเบา ๆ

ซือเย่เจ๋วเห็นเธอขมวดคิ้ว ไม่พูดไม่จา เขาจึงถามด้วยความหงุดหงิดใจ: "เธอไม่ยินยอมเหรอ?"

"ฉันไม่ได้พูดว่าไม่ยินยอม......"

"งั้นเธอยินยอมแล้ว?" ซือเย่เจ๋วกอดเธอไว้อีกครั้ง รอยยิ้มที่อยู่ในดวงตาสั่นคลอน

เจียงเซิงพึมพำตอบกลับ: "ซือเย่เจ๋ว ไม่ว่าอย่างไร ฉันรับปากท่านผู้เฒ่าแล้ว ถ้าหากฉันคะแนนไม่ผ่านเกณฑ์แล้วแต่งงานกับคุณ งั้นต่อไปฉันอยู่ต่อหน้าท่านผู้เฒ่าจะไม่เป็นคนที่พูดจาไม่น่าเชื่อถือหรอกเหรอ?"

"อีกอย่าง เบื้องหลังตระกูลของพวกคุณซับซ้อนขนาดนั้น ฉันไม่รู้เรื่องอะไรก็แต่งงานกับนาย เดาว่าในอนาคตตำแหน่งคุณนายซือของฉันคงจะนั่งได้ไม่มั่นคงหรอกมั้ง?"

ซือเย่เจ๋วนิ่งอึ้ง เหมือนกับคิดไม่ถึงว่าจะเธอจะพิจารณาถึงเรื่องพวกนี้ ครู่หนึ่ง เขาก้มตาลงต่ำแล้วยิ้ม: "เซิงเซิง ถ้าเธออยากรู้ ฉันจะบอกเธอตอนนี้"

"ฉันเล่าเรื่องการเสียสละของพ่อแม่ของหลัวเชว่พวกเขาสามพี่น้องแล้วกัน อันที่จริงพ่อแม่ของพวกเขาเมื่อก่อนก็คือบุคคลที่ค่ายใหญ่คัดเลือกจากค่ายฝึกอบรม เป็นกำลังคนที่ภักดีที่สุดของปู่ฉัน"