บทที่ 312

เซียวเถียนเถียนหยุดชะงัก เห็นได้ชัดว่าปัญหาใหญ่ของเจียงเซิงก็ทำให้เธอหมดหนทาง "เอาเถอะ ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ นั่นแหละ"

เจียงเซิงยกมือวางลงบนไหล่ของเซียวเถียนเถียน รอยยิ้มก็ทำให้คนลุ่มหลงไปด้วย "เถียนเถียน ฉันพบว่าเพื่อนที่รู้ใจฉันที่สุดก็มีแค่เธอ ไม่ว่าฉันจะมารยาอย่างไร ถูกคนใส่ร้ายอย่างไร เธอก็ไม่ทิ้งฉัน ตอนนั้นถ้าไม่ได้ความช่วยเหลือจากเธอ ฉันคนเดียวไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร"

เซียวเถียนเถียนสีหน้าสงสัย "เธอเมาแล้วเหรอ?"

"เธอน่ารำคาญจริง ๆ ฉันเหมือนคนเมาตรงไหน ฉันรู้สึกซาบซึ้งนะ" เจียงเซิงกอดไหล่ของเธอ "บางครั้งฉันอิจฉาเธอมาก มีพ่อที่ปกป้องเธออย่างดีทำให้ไม่ต้องผ่านเรื่องราวมากมาย และก็ไม่มีคนมาหาเรื่องเธอโดยไร้เหตุผล เป็นคุณหนูที่ได้รับความรักไร้ความกังวลใด ๆ ก็ดีมากเลยนะ"

อย่างน้อย เถียนเถียนก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับปัญหาเหล่านี้ของเธอ

"เธอใช้ตาข้างไหนเห็นว่าฉันไร้ความกังวล เป็นเพราะเธอยังไม่เห็นพ่อของฉันทุบตีฉัน!" เซียวเถียนเถียนพึมพำเสียงเบา "ฉันยังอิจฉาเธอเลยนะ ได้มีอะไรกับผู้ชายที่ผู้หญิงเมืองหลวงอยากจะมีอะไรด้วย แถมยังมีลูกน่ารักมากสามคน"

"งั้นเธอก็ไปมีอะไรกับสักคนก็มีลูกแล้วไม่ใช่เหรอ?" เจียงเซิงยิ้ม

"อย่าเลย เธอคิดว่าใครก็มีโชคได้มีอะไรกับสุดหล่อระดับสุดยอดแบบเธอเหรอ แถมยังรักเดียวใจเดียวกับเธอขนาดนี้"

โทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะสั่นสะเทือน เซียวเถียนเถียนเหลือบมองแล้วเห็นคำว่า "ซือเย่เจ๋ว" สามคำ เธอหายใจเข้าอย่างแรง

เจียงเซิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วรับสาย "ซือเย่เจ๋ว?"

ซือเย่เจ๋วได้ยินเสียงดนตรีที่ดังสนั่นหูอีกฝ่ายของโทรศัพท์ สีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย: "เธออยู่ที่ไหน?"

เจียงเซิงหัวเราะเบา ๆ “ฉันอยู่ที่บาร์ คุณจะมาไหม?”

คนที่ปลายสายของโทรศัพท์เงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างเย็นชา: "ที่อยู่"

เจียงเซิงบอกที่อยู่กับซือเย่เจ๋ว ไม่ถึงสิบนาที ซือเย่เจ๋วก็ปรากฏตัวที่บาร์จริง ๆ ด้วย

ความเร็วนี้เร็วจริงๆ!

ซือเย่เจ๋วสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาอึมครึม: "อยากถูกจัดการใช่ไหม กล้ามาที่บาร์......"