บทที่ 313

วันนี้การแต่งหน้าของซูหลิงโหรวดูหรูหรามากและเสื้อผ้าของเธอก็ดูอลังการขึ้นมา: "เย่เจ๋วไม่ได้บอกคุณเหรอ?"

เจียงเซิงหยุดชะงัก: "บอกอะไร?"

ซูหลิงโหรวมองไปที่เธอแล้วเอ่ยปากพูด "ตอนนี้ฉันเป็นผู้ช่วยของเย่เจวี๋ยแล้วเอ๊ะ? เย่เจ๋วไม่ได้บอกคุณเหรอ?"

เจียงเซิงยิ้มเยาะและกอดอก "ที่แท้ก็เรื่องนี้เองเหรอ ฉันนึกว่าเรื่องใหญ่อะไรซะอีก"

ได้เป็นผู้ช่วยของซือเย่เจ๋ว ก็มาโอ้อวดกับเธอแล้วเหรอ?

"คุณเจียงอย่าคิดมากนะคะ ในเมื่อนี่เป็นการจัดการของคุณปู่ คุณปู่อยากให้ฉันเรียนรู้อยู่ข้างกายเย่เจ๋ว ดังนั้นฉันคิดว่าคุณเจียงคงจะไม่ถือสาหรอกนะคะ?" เธอยกท่านผู้เฒ่าออกมาก็แค่อยากให้เจียงเซิงรู้ว่าคนที่คุณปู่ให้ความสำคัญที่สุดก็คือเธอ

ดราใดที่คุณปู่ยืนอยู่ข้างเธอหนึ่งวัน งั้นเจียงเซิงก็ไม่มีทางเข้าตระกูลซือได้!

ไม่รู้ว่าซูหลิงโหรวกำลังรอคอยอะไรอยู่ เจียงเซิงรอยยิ้มสวยหยาดเยิ้ม: "ฉันจะคิดมากได้อย่างไร ก็แค่ผู้ช่วยเองไม่ใช่เหรอ ความสัมพันธ์เจ้านายกับลูกน้องก็เท่านั้น ไม่ต้องมารายงานฉันหรอกมั้งคะ?"

ประโยคเพียงแค่ความสัมพันธ์เจ้านายกับลูกน้องก็เท่านั้น ทำให้รอยยิ้มที่มุมปากของซูหลิงโหรวค่อย ๆ แข็งทื่อ เธอใบหน้ายิ้มแย้มแต่ในใจไม่ยิ้มมองดูเจียงเซิง: "อันที่จริงฉันสงสัยมาก ๆ ในเมื่อคุณเจียงมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลกุง ตามหลักแล้วสามารถพึ่งพาตระกูลกุงเปิดบริษัทที่เป็นของตัวเองได้ แต่ทำไมยังต้องมาลดตัวอยู่ที่สตูดิโอเครื่องประดับของ TG กรุ๊ปนะ?"

เจียงเซิงหรี่ตาลง: "คุณหนูซูคิดว่า TG กรุ๊ปไม่คู่ควรกับฉันเหรอคะ?"

"ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นอยู่แล้วค่ะ เพียงแค่ทั้ง ๆ ที่มีความสามารถแต่กลับจะพึ่งพาเย่เจ๋วให้ได้ ทำไมกันนะ?" ซูหลิงโหรวสายตาเย็นชาลงเล็กน้อย อยู่ต่อหน้าเจียงเซิงเหมือนสูญเสียความอดทนในการเสแสร้งไปแล้ว

เจียงเซิงมองดูดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยการข่มขู่ เธอเลิกคิ้ว: "ขอโทษด้วย คงต้องทำให้คุณหนูซูผิดหวังแล้ว ฉันไม่ได้อยากพึ่งพาซือเย่เจ๋ว แต่เป็นซือเย่เจ๋วที่ต้องการให้ฉันพึ่งพาเขาให้ได้"

"คนที่ให้ฉันเปิดสตูดิโอเครื่องประดับในTG กรุ๊ป คือเย่เจ๋ว หัวหน้าของคุณนะคะ" เจียงเซิงเน้นคำว่า 'หัวหน้าของคุณ' สี่คำนี้ จากนั้นยิ้มและเดินเข้าไปในลิฟต์

ประตูลิฟต์ปิดลง ซูหลิงโหรวกำมือแน่นอย่างอดไม่ได้