บทที่ 315

สายตาของซือเย่เจ๋วที่จ้องมองเธอแฝงไปด้วยความอ่อนโยน ในใจก็มีความรู้สึกพึงพอใจ แมวป่าของเขาถูกเขา "ใช้ร่างกายสั่งสอน" ออกมานะ

เขาดึงปลายนิ้วมือของเธอมาจูบ สายตาเผยความอันตราย "งั้นต่อไปยังจะกล้าไปบาร์อีกไหม? หืม?"

"ไม่กล้าแล้ว ไม่ไปแล้ว"

"จริง?"

เจียงเซิงชักมือออกแล้วยิ้มอย่างโมโห “จริง ตอนนี้พวกเราทานข้าวได้แล้วยัง?”

ก๊อกก๊อก

ประตูห้องทำงานถูกเคาะ

ซือเย่เจ๋วสายตาเคร่งขรึมเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นชา: "เข้ามา"

ซูหลิงโหรวถือเอกสารผลักประตูเข้ามา อยากจะพูดอะไร แต่เห็นเจียงเซิงนั่งอยู่ข้างซือเย่เจ๋วและบนโต๊ะก็มีอาหารเลิศรสวางอยู่ ในดวงตาของเธอมีความเกลียดชังแวบผ่าน

"มีธุระ?"

ท่าทางที่ซือเย่เจ๋วมีต่อเธอยังคงเย็นชามาก

ซูหลิงโหรวระงับความเกลียดชังในใจ ฝืนยิ้มออกมา: "ฉันแค่มารายงานว่าการประชุมโครงการของเยว่ซานกรุ๊ปเริ่มขึ้นแล้ว"

"รู้แล้ว"

ซือเย่เจ๋วหันไปมองเจียงเซิง: "เซิงเซิง เธออยากไปร่วมการประชุมกับฉันไหม?"

เจียงเซิง "???"

ดวงตาซูหลิงโหรวแทบลุกเป็นไฟ เธอกัดริมฝีปากแล้วพูดว่า "เย่เจ๋ว ถึงแม้ว่า คุณเจียงจะเป็นคนที่อยู่ภายใต้ TG แต่เธอก็ไม่ใช่พนักงานของ TG กรุ๊ป ไม่เหมาะสมที่จะไปเข้าร่วมกับคุณไหม?"

"ไม่มีอะไรที่ไม่เหมาะสม"

ซือเย่เจ๋วยกมือขึ้นแล้วลูบหัวเจียงเซิง เหมือนลูบขนแมว: "เซิงเซิงช่วงนี้ชอบเกาะติดฉัน อยู่ห่างจากฉันไม่ได้ ให้เธอเข้าร่วมกับฉันเพื่อฝึกความกล้า ต่อไปจะได้หลีกเลี่ยงพวกที่ไม่มันสมองไม่รู้สถานะของเธอแล้วรังแกเธอ"

เจียงเซิง: "..."

คุณต่างหากที่เกาะติดคน!