บทที่ 39

ขนตาของเจียงเซิงสั่น และสีหน้าของเธอค่อยๆ ไม่ดีลง

พ่อของเธอครอบครองหุ้นของแม่เธอไปหมดแล้วเหรอ?

ทำไม!

ทั้งๆ ที่มันเป็นทรัพย์สินร่วมกัน และเห็นได้ชัดว่าแม่ของเธอมีส่วนแบ่งด้วย แล้วทำไมมันถูกพ่อคนเดียวครอบครองไปหมดล่ะ!

"ฉันไม่เชื่อ" เจียงเซิงกัดฟัน

"คุณเชื่อหรือไม่ ทำไมคุณไม่ถามเจียงเซิ่น พ่อของคุณดูล่ะ?" ซือเย่เจ๋วเห็นสายตาอันผิดหวังของเธอ เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่เขา... กังวลเล็กน้อย

เขาได้สอบสวนตระกูลเจียงอย่างละเอียดมาแล้ว และโดยธรรมชาติแล้วเขารู้เรื่องของไวน์เนอร์ดีที่สุด

เพราะเขาไม่รู้ว่าไวน์เนอร์ก่อตั้งโดยอดีตภรรยาของเจียงเซิ่น เขาได้สอบสวนหลังจากที่เจียงเซิงกลับมา

กงม่านม่านได้ก่อตั้งบริษัทร่วมกับเจียงเซิ่นก็จริง แต่หลังจากที่เธอเสียชีวิตไป หุ้นทั้งหมดก็ตกมือที่เจียงเซิ่น ไม่ใช่ว่าเจียงเซิ่นช่วยดูแลหุ้นส่วนแบ่งของเธอแทน

เจียงเวยมีบริษัทแห่งนี้ที่เจียงเซิ่นมอบให้เท่านั้น และเธอก็สู้เจียงเซิงไม่ได้ ไม่ว่าจะมองจากแง่ของความสามารถและพรสวรรค์ ที่เขาอยากให้เจียงเซิงออกไปจากไวน์เนอร์ เขามีเหตุผลส่วนตัวบ้าง

บางที มีแต่ให้เธอไว้สถานที่ที่ใกล้เขา มันจะง่ายสำหรับเขาที่จะสืบสวนเรื่องบางเรื่อง...

เจียงเซิงสะบัดมือของเขาด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วลูบข้อมือของตัวเองแล้วหันกลับมา "ถ้าคุณซือไม่มีอะไรแล้ว คุณก็ออกไปได้"

"คุณจะมาหาผม"

ซือเย่เจ๋วพูดจบอย่างนิ่งๆและหันหลังกลับ

เจียงเซิงเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดหมายเลข "ทนายจ้าว ฉันเจียงเซิงนะ ฉันอยากรู้ว่าพินัยกรรมของแม่ฉันมันเป็นยังไง"

****

เจียงเวยไปจิ่นซุ่ยอย่างภาคภูมิใจเพื่อเจรจาสัญญา แต่ใครจะรู้ว่าเธอถูกจินซิ่วปฏิเสธ

เจียงเวยไม่ทราบสถานะอย่างจิ่นซุ่ย จิวเวลรี่ในแวดวงเครื่องประดับแฟชั่นของประเทศ Z เป็นยังไง ดังนั้นเธอจึงไม่ได้เห็นพวกเขาอยู่ในสายตา "ฉันเป็นผู้หญิงของท่านเจ๋ว พวกคุณปฏิบัติต่อฉันแบบนี้ คุณไม่เห็นท่านเจ๋วอยู่ในสายตาหรือไง?"