บทที่ 56

"ด้วยสถานะที่สูงส่งอย่างท่านเจ๋ว มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่เขาร่วมมือกับเจียงเวยเพื่อทำร้ายเธอเมื่อหกปีที่แล้วนะ"

คำพูดของเซียวเถียนเถียนทำให้เจียงเซิงเงียบไปครู่หนึ่ง และเธอก็พูดขึ้นอีกครั้ง "อีกอย่าง ถ้าท่านเจ๋วรู้เรื่องๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อหกปีก่อน งั้นเขาคงรู้เด็กทั้งสามคนเป็นลูกของเขาไปนานแล้ว มันไม่จำเป็นต้องมีการตรวจสอบความเป็นพ่อลูกเลยมั้ง?"

เจียงเซิงหรี่ตาลง "ฉันรู้ว่าเธอหมายถึงอะไร เขาอาจจะไม่แม้แต่อยากเสียแรงเปล่าไปร่วมมือกับเจียงเวยเพื่อทำร้ายฉัน แต่ไม่ว่ายังไงเขาเป็นผู้ชายของเจียงเวย อะไรที่เกี่ยวข้องกับเจียงเวยนั้น ฉันไม่ชอบหมด"

เซียวเถียนเถียนกระตุกมุมปากของเธอ พูดตรงๆ เธอก็คือรังเกียจ!

เธอคิดอะไรขึ้นมาแล้วยิ้ม "แล้วทำไมเธอไม่คิดพิจารณาพี่ชายฉันล่ะ ให้เขาเป็นพ่อคน ฉันว่าความโปรดที่เขามีต่อเหยียนเหยียนและหนวนหนวนนั้น เขาคงยินยอมมากนะ"

"ฮ่าฮ่า นอกจากเธอชอบหาเรื่องให้ฉันแล้ว ยังหาเรื่องให้พี่ชายเธออีกนะ?"

ถ้าแฟนๆ ของกู้เฉินกวางได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาคงจะฉีกเธอออกเป็นชิ้นๆ ไปมั้ง?

เซียวเถียนเถียนส่ายไหล่ของเธอและหัวเราะแห้งๆ

"เรื่องในวันนี้เธอห้ามเปิดเผยกับพวกเหยียนเหยียนแม้แต่คำเดียว ถ้าเธอกล้าพูด ฉันจะบล็อกเธอ!"

เซียวเถียนเถียนโบกมือแล้วยิ้ม "ไม่เลยๆ เธอวางใจได้ คราวนี้ฉันจะปิดปากให้เงียบ!"

"นอกจากเด็กแล้ว คนอื่นๆ ก็ห้ามบอกด้วย เจียงเวยสงสัยฉันอีกแล้ว ฉันคิดว่าเธอจะลงมือกับหนวนหนวนและเหยียนเหยียน"

"อะไรนะ?"เซียวเถียนเถียนตื่นตระหนก "ไม่งั้นฉันบอกให้พี่ชายฉันระวังให้มากขึ้นหน่อยไหม?"

เมื่อเห็นเจียงเซิงมองเธออย่างสงสัย เธอก็ตบหน้าอกของตัวเองแล้วพูดอย่างจริงจัง "ถ้าเธอคิดว่าฉันไม่น่าเชื่อถือ พี่ชายของฉันก็ต้องเชื่อถือได้สินะ?"

เจียงเซิงหยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วยืนขึ้น "ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยขอบคุณพี่ชายของเธอแทนฉันด้วยก่อน"

ยามเย็น ณ วิลล่าบินไห่

เด็กน้อยทั้งสามถูกลงโทษให้ยืนอยู่ตรงมุมห้องและถูกบังคับให้หันหน้าไปทางกำแพงและสำนึกผิดของพวกเขา เจียงเซิงนั่งบนโซฟาโดยไขว้ขาแล้วมองทั้งสามคน "ถ้าพวกหนูสำนึกผิดให้ดีๆ คืนนี้อย่าคิดจะกินข้าว!"