บทที่ 57

เธอต้องยอมรับว่าเธอพูดโกหกแล้ว

แม้ว่าเธอจะรู้ผู้ชายเมื่อหกปีที่แล้วคือซือเย่เจ๋ว แต่เธอก็ยังยอมรับไม่ได้...

ถ้าพวกเขาอยู่ใกล้กับซือเย่เจ๋ว นั่นก็เท่ากับเปิดโอกาสให้เซียวหลานและเจียงเวยลงมือแล้วสิ?

เจียงเหยียนเหยียนหันไปมองเธอ "แม่จ๋า ทำไมแม่ถึงกลัวพวกเราจะเข้าใกล้ลุงคนนั้นขนาดนั้นล่ะ"

เจียงเซิงไม่ตอบเพราะเธอกลัวว่าซือเย่เจ๋วจะรู้ว่าพวกเขาเป็นลูกของเขาเหรอ? หรือเป็นเพราะกังวลว่าเซียวหลานและเจียงเวยจะจัดการกับพวกเขา?

"แม่จ๋า คิ้วด้านในของแม่ได้ยกขึ้น นั่นแสดงว่าแม่กำลังไม่สบายใจหรือกลัว หรือมีอารมณ์ตื่นตระหนก ลุงคนนั้นมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับพวกเราใช่ไหม"

เธอปฏิเสธโดยตรงว่า "เขาไม่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับพวกหนูจริงๆ!"

เจียงเหยียนเหยียนยักไหล่ "น้ำเสียงของแม่เปลี่ยนไป นั่นก็เปิดเผยความคิดของแม่แล้ว แม่กำลังพูดไม่จริง!"

"แม่…" เจียงเซิงสำลักไป

เธอจะลืมไปได้อย่างไรว่าถึงแม้เด็กน้อยคนนี้อายุยังน้อย แต่เมื่อเทียบกับหนังสือเทพนิยายเขาสนใจเรื่องจิตวิทยามากกว่า

แม้ว่าเธอจะปิดบังมันกับเฉินเฉินและหนวนหนวนได้ แต่เธอก็ไม่สามารถหลอกลวงเหยียนเหยียนได้

สมเป็นลูกชายแท้ๆ ของเธอเองเลย!

เธอหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบจิตใจ อย่างไรก็ตาม เธอต้องเปลี่ยนหัวข้อและข้างเรื่องไป "คืนนี้มาสั่งอาหารมาทานที่บ้านกันเถอะ สั่งกุ้งล็อบสเตอร์เป็นไงล่ะ?"

เจียงนวนนวนซึ่งนอนอยู่บนพื้นแสร้งทำตัวหงุดหงิดนั้น จู่ๆ ก็ลุกขึ้นนั่งแล้วพูดว่า "ได้เลย!"

เจียงเหยียนเหยียนและเจียงเฉินเฉินเหลือบมองคนที่นั่งอยู่บนพื้น แค่นี้ก็ยอมแล้วเหรอ!

วันรุ่งขึ้น ณ TG กรุ๊ป.

หลัวเชว่ได้รับผลการตรวจสอบจากสำนักงานยุติธรรมและส่งข้อมูลให้กับซือเย่เจ๋ว เมื่อซือเย่เจ๋วเปิดเอกสารการตรวจสอบและจากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป

หลัวเชว่เห็นสีหน้าของเขาและกลืนน้ำลาย "ท่านเจ๋ว เป็นยังไงบ้างครับ?"

ซือเย่เจ๋วเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนวางใบตรวจลง

หลัวเชว่ก้าวไปข้างหน้าและหยิบมันขึ้นมาดู มันแสดงว่ามันไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด