บทที่ 59

"soul (โซล)?" แฟรงค์งง

"งานออกแบบทุกชิ้นมีคุณค่าในตัวเอง ถึงแม้จะเป็นวัตถุที่ไร้ชีวิต แต่ถ้าขาดจิตวิญญาณ งั้นการสร้างสรรค์ก็สูญเสียความหมายไปแล้ว"

ฟังคำอธิบายจากเธอ แฟรงค์ก็ยันคางแล้วพยักหน้า ขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก็มีเสียงทุ้มดังมาจากนอกประตู

"จิตวิญญาณการออกแบบของแต่ละชิ้นงานมาจากความมีชีวิตชีวาที่นักออกแบบมอบให้มัน ซึ่งเป็นความหมายที่ดีจริงๆ"

เมื่อเห็นซือเย่เจ๋วเดินเข้ามา รอยยิ้มของเจียงเซิงก็แข็งค้างไป

เขามาทำอะไร?

แฟรงค์เพียงแค่พยักหน้าให้เขาอย่างสุภาพ

ซือเย่เจ๋วมองไปที่เขา "คุณก็คือคุณแฟรงค์แล้วมั้ง ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของคุณในอุตสาหกรรมเครื่องประดับของเมืองหลวง"

แฟรงค์ยิ้มเล็กน้อย "เป็นเกียรติสำหรับผมที่ท่านเจ๋วเคยได้ยินชื่อของผมนะครับ"

"คุณซือ ทำไมคุณถึงมีเวลาว่างมาที่นี่ได้ล่ะ" เจียงเซิงยิ้ม โดยเฉพาะหลังจากยืนยันว่าชายตรงหน้าเธอคือคนในคืนเมื่อหกปีที่แล้วนั้น ตอนนี้จิตใจของเธอก็แตกสลายไปเล็กน้อย

เขาพูดอย่างใจเย็น "ในเมื่อเป็นความร่วมมือ ผมในฐานะเจ้านายไม่ควรรู้หรือว่าแบรนด์เครื่องประดับภายใต้ TG กำลังเตรียมตัวถึงไหนหรือ"

เจียงเซิงยิ้มแต่ไม่พูดอะไร กลัวว่าจุดประสงค์ของเขามาที่นี่คงไม่ใช่แค่ถามเรื่องการเตรียมการสำหรับแบรนด์เครื่องประดับเป็นอย่างไรบ้าง แต่เพื่อมาดูว่าเธอได้ลงมือทำอะไรอีกหรือเปล่ามั้ง

"แน่นอนว่าได้อยู่แล้ว คุณเป็นคนออกเงิน แต่ตอนมาคงให้คนมาแจ้งก่อนจะดีกว่า ไม่งั้นเดี๋ยวเผื่อฉันต้อนรับไม่ดีคงแย่นะ"

เจียงเซิงยืนขึ้น "ฉันไม่มีของดีอะไรจะมาบริการให้ มีแต่กาแฟธรรมดาๆ แค่นั้น แต่ฉันคิดว่าคุณยังคงยุ่งอยู่ใช่ไหม?"

"ผมไม่ยุ่ง" ซือเย่เจ๋วเดินไปที่โซฟาแล้วนั่งลง เงยหน้าขึ้นมอง "เวลาดื่มกาแฟมีอยู่นะ"

เจียงเซิง "..."

แฟรงค์มองดูเธอ "ผมจะไปเตรียมกาแฟให้"