บทที่ 65

เซียวหลานเริ่มตื่นตระหนก เพราะเจียงเซิงนังตัวดีนั่นพูดจริงทำจริงเลย

เจียงเวยกัดริมฝีปากของเธอ "คงไม่มั้ง แต่ถ้าตายแล้วก็ไม่เห็นเป็นอะไร... "

"แบบนี้ได้ยังไง!"

เซียวหลานเดินไปหาเธอ "นังนั่นบอกว่าถ้าเด็กสองคนนั้นตาย เธอก็จะบอกเรื่องทั้งหมดที่เกิดในเมื่อหกปีที่แล้วกับท่านเจ๋ว แถมยังจะแย่งชิงท่านเจ๋วไป อย่าลืมนะ ตอนนี้เธอรู้แล้วท่านเจ๋วเป็นผู้ชายในคืนนั้นเมื่อหกปีที่แล้ว"

เจียงเวยกำมือของเธอแน่น ให้ตายเถอะ เดิมทีเธอแค่อยากจะข่มขู่เจียงเซิงสักหน่อย แต่ตอนนี้งานเข้าจริงๆ เรื่องทุกอย่างยิ่งซับซ้อนมากขึ้นไปหมด!

"ไม่งั้น ให้ฉันไปหาเย่เจ๋วเถอะ ฉันแค่บอกข่าวนี้ให้เขาทราบ และปล่อยให้เย่เจ๋วหาพวกมัน บางทีเย่เจ๋วก็จะไม่สงสัยฉันแล้วก็ได้!"

เจียงเวยคิดว่านี่เป็นทางออกทางหนึ่ง

เซียวหลานเองก็คิดว่ามันใช้ได้ เลยเร่งให้เธอไปทำ

บนโต๊ะทานอาหารสีขาวยาวในคฤหาสน์ตระกูลซือ เด็กทั้งสองมองอาหารตะวันตกชั้นเลิศเต็มโต๊ะ และนี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเข้าใจว่าอะไรคือ "มีทุกอย่าง"

"คุณลุง ปกติลุงกินของเยอะบนโต๊ะยาวๆ แบบนี้ด้วยคนเดียวตลอดเหรอ?" เจียงนวนนวนพูดด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ

ซือเย่เจ๋วนั่งอยู่หัวโต๊ะ ตัดสเต็กด้วยมีดและส้อมอย่างสง่างาม "ไม่หรอก แค่วันนี้ที่พวกหนูอยู่ที่นี่ด้วย"

เขาไม่ใช่คนสิ้นเปลือง แต่เขาอยากปฏิบัติต่อเด็กสองคนนี้อย่างเต็มที่

หลัวเชว่เดินเข้ามาหาเขา โน้มตัวไปกระซิบข้างหูเขา

ซือเย่เจ๋วหยุดการเคลื่อนไหวชั่วคราวและดวงตาของเขาก็มืดลงเล็กน้อย

เขาวางมีดและส้อมลงแล้วลุกขึ้นยืนช้าๆ "พวกหนูกินตามสบายก่อน"

เจียงเหยียนเหยียนและเจียงนวนนวนต่างเฝ้าดูเขาเดินออกไปพร้อมหลัวเชว่ และทั้งคู่ก็มองหน้ากันด้วยความสับสน

ซือเย่เจ๋วเดินไปที่ระเบียง หยิบโทรศัพท์จากหลัวเชว่ "การสอบสวนในเมืองจินเฉิงเป็นอย่างไรบ้าง"

"ท่านเจ๋ว เราจับคนทำตัวลับๆ ล่อๆ ด้านนอกสำนักงานยุติธรรมได้คนหนึ่งระหว่างการสอบสวน เมื่อถูกเราถามจี้เขาก็บอกความจริงว่าเป็นคุณผู้หญิงเจียงเป็นคนสั่งให้เขาทำครับ"