บทที่ 64

เซียวหลาน เจียงเวย พวกคุณบีบบังคับฉันก่อน!

ณ คฤหาสน์ตระกูลซือ

รถขับช้าๆ บนเส้นทางสีเขียวซึ่งข้างๆ ถนนเรียงรายไปด้วยต้นมะเดื่อ และสามารถเห็นน้ำพุประติมากรรมที่อยู่ตรงกลางจัตุรัสทรงกลมอย่างไม่ค่อยชัดเจน

ด้านหลังน้ำพุประติมากรรมมีอาคารวิลล่าสไตล์ยุโรปที่มีลักษณะคล้ายปราสาทโบราณตั้งตระหง่านขึ้นมาจากพื้นดิน

"คุณลุง ลุงอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ด้วยคนเดียวเหรอ"

เจียงนวนนวนมองไปที่อาคารวิลล่าสุดหรู ซึ่งใหญ่กว่าบ้านของพวกเขาตั้งไม่รู้กี่เท่าเลย!

ซือเย่เจ๋วครุ่นคิด "อืม ถ้าพวกหนูอยากอาศัยอยู่ที่นี่ก็ได้นะ"

เพราะอีกไม่นานพวกเขาก็ต้องมาอยู่ที่นี่อยู่ดี

เจียงเหยียนเหยียนหน้าหนี "เราไม่มาอยู่ที่นี่หรอก"

ซือเย่เจ๋วยิ้มเบาๆ และไม่พูดอะไร

รถจอดอยู่ด้านนอกทางเข้าหลัก พ่อบ้านที่รออยู่ข้างนอกก็ก้าวออกมาเปิดประตูเบาะหลัง แต่เมื่อเห็นเด็กสองคนอยู่ในรถ พ่อบ้านก็ตกตะลึงทันที

เด็กทั้งสองคนลงจากรถทีละคน พ่อบ้านมองดูพวกเขา จากนั้นก็มองยังซือเย่เจ๋วที่กำลังลงจากรถ แล้วกวาดสายตามองพวกเขาอีกครั้ง

"ท่านเจ๋ว พวกเขา..."

ซือเย่เจ๋วไม่ตอบ และตามพวกเขาเข้าไป

หลัวเชว่เดินไปหาพ่อบ้านแล้วพูดว่า "ลุงเฉิน คุณน่าจะเข้าใจดี ไม่ต้องถามอะไรมาก"

พ่อบ้านลุงเฉินดูเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่ได้เข้าใจมากเท่าไร

ในวิลล่า ล็อบบี้สีขาวขนาดใหญ่ใช้รูปแบบดูเพล็กซ์ โดยมีโคมไฟระย้าคริสตัลแบบสไตล์เรโทรและหรูหราแขวนอยู่ตรงกลาง

สาวใช้ยืนเป็นแถวตกตะลึงเมื่อเห็นเด็กสองคนอยู่ข้างๆ ซือเย่เจ๋ว

ท่านเจ๋วมีลูกแล้ว!

เจียงนวนนวนทิ้งตัวเองลงบนโซฟาแล้วนั่งห้อยเท้าเล็กๆ ของเธอ ซือเย่เจ๋วหันไปหาลุงเฉินแล้วสั่งว่า "ไปเอาอาหารในครัวมาให้"

ลุงเฉินพยักหน้า "ครับ"