บทที่ 80

คือไม่โทษ แต่จะไม่ปล่อยเธอไป

เจียงเซิงออกจากสตูดิโอ TG ก็ฟ้ามืดแล้ว ในขณะออกจากห้องทำงานก็หยิบโทรศัพท์ออกมาดู และบังเอิญเห็นข้อความที่ยังไม่ได้อ่านที่หนวนหนวนส่งให้เมื่อชั่วโมงที่แล้ว

ขณะที่เธอเปิดดูข้อความ เจียงเซิงก็ตกใจช็อคเลย

'แม่จ๋า พวกเราพาคุณพ่อกลับบ้านแล้วนะ รอแม่อยู่นะจ๋า'

เจียงเซิงขับรถกลับบ้านอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เธอเข้าไปในประตูก็ไม่เห็นมีใครอยู่ในห้องนั่งเล่น จึงรีบไปที่ห้องนอนของพวกเขา โดยไม่คาดคิดว่าประตูถูกล็อคจากด้านในไว้แล้ว

"หนูทั้งสาม พาคนออกไปเดี๋ยวนี้นะ!" เจียงเซิงเคาะประตู แต่เด็กน้อยทั้งสามยืนอยู่หลังประตู ไม่ยอมเปิดประตูสักที

อย่างที่คิดไว้จริงๆ ว่าแม่ยังไม่ยอมรับพ่อ หวังว่าคืนนี้พ่อจะเอาชนะแม่ได้นะ

"จะไม่ออกมาใช่ไหม ได้ ฉันจะไปเอากุญแจสำรองมา" เจียงเซิงโกรธมาก เยี่ยมจริงๆ เด็กน้อยทั้งสามคนนี้กล้าที่จะซ่อนผู้ชายชั่วนี้ไว้ข้างใน!

เธอกลับไปที่ห้องด้วยความโกรธเพื่อไปเอากุญแจสำรอง แต่เมื่อเธอเห็นชายคนนั้นนั่งอยู่บนเตียง เจียงเซิงก็ตัวแข็งอยู่กับที่

แม่งเอ๊ย!

เจียงเซิงต้องการถอยหลังออกไป แต่มีมือเล็กๆ จากด้านหลังผลักเธอเข้าไปและล็อคประตูทันที

เจียงเซิงหมุนลูกบิดประตู แต่มันเปิดไม่ออกเลย เธอตบประตู "เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้นะ!"

ชายที่อยู่ข้างหลังเธอเดินเข้ามาหาเธอ วางมือบนหลังประตู และโน้มตัวมาใกล้หูของเธอ "เจียงเซิง ผมเคยพูดอะไรไป คุณต้องจ่ายราคาสำหรับการโกหกผม"

เจียงเซิงสั่นไปทั้งตัวและกัดฟันแน่น "ซือเย่เจ๋ว คุณเชื่อหรือไม่ว่าฉันจะฟ้องคุณที่บุกเข้าไปในบ้านส่วนตัวของคนอื่น!"

ซือเย่เจ๋ว เงยหน้าขึ้นมองเธอ "พวกเด็กๆ พาผมกลับมา ยิ่งไปกว่านั้นผมเป็นพ่อของพวกเขา แล้วจะหาว่าผมบุกเข้าไปในบ้านส่วนตัวคนอื่นได้อย่างไร"

"อีกอย่าง ไม่เห็นเหรอว่าเด็กๆ เข้าข้างผมหมดเลย? สร้างโอกาสให้เราอยู่ตามลำพัง เรื่องบางเรื่อง เราต้องมาเคลียร์กันแล้วมั้ง?"

"ฉันไม่มีอะไรจะเคลียร์กับคุณ!"

เจียงเซิงยกมือขึ้นแล้วเหวี่ยงเขา แต่กลับถูกซือเย่เจ๋วจับมือไว้ แล้วอุ้มเธอขึ้นก่อนโยนเธอลงบนเตียง

"ซือเย่เจ๋ว คนชั่ว ปล่อยฉันนะ... อ๊า!" ชายคนนั้นทับตัวเธอและอยากจะควบคุมเธอเพื่อเอาเธอมาครอบครอง