บทที่ 81

เจียงเซิงมองดูเด็กน้อยทั้งสามที่อยู่บนพื้นอย่างไร้อารมณ์ และอุทานว่า "พวกหนูเก่งกับทำเรื่องดีๆ เลยนะ"

เจียงนวนนวน "แม่จ๋า เราแค่อยากให้แม่กับพ่อเข้ากันได้ดีนะ"

เจียงเฉินเฉิน "ใช่ไง แม่จ๋า พวกเราไม่มีพ่อ มันน่าสงสารมากนะ"

เจียงเหยียนเหยียนไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าให้

"ฉันจะไปล้างหน้า" เจียงเซิงเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

เจียงนวนนวนเกาหัว "แม่ดูเหมือนจะนอนไม่ได้เต็มที่นะ"

เจียงเฉินเฉินพยักหน้า "เห็นแล้ว แม่มีรอยคล้ำใต้ตาเลย..."

เด็กน้อยทั้งสามมองไปที่ซือเย่เจ๋ว ซึ่งยังคงหลับอยู่ และย่องเข้าไปใกล้เขาเงียบๆ

เจียงเฉินเฉิน "ทำไมพ่อยังไม่ตื่นล่ะ?"

เจียงนวนนวนและเจียงเหยียนเหยียนจ้องมองเขาเป็นเวลานาน เจียงเหยียนเหยียนสังเกตเห็นว่ามันแปลกๆ เลยเอื้อมมือไปแตะหน้าผากของเขา

"ดูเหมือนพ่อจะเป็นไข้!"

เจียงเฉินเฉินตกตะลึง "เป็นเพราะที่เราให้พ่อแช่น้ำแข็งเมื่อคืนนี้หรือเปล่า..."

จู่ๆ เด็กน้อยทั้งสองก็รู้สึกผิดขึ้นมา เป็นพวกเขาที่ทำให้พ่อป่วย

เจียงเซิงหยิบเครื่องวัดไข้ขึ้นมาดู อุณหภูมิอยู่ที่ 38.9 องศา ผู้ชายคนนี้มีไข้สูงจริงๆ!

เจียงนวนนวนแสดงสีหน้าเป็นกังวลมาก "แม่จ๋า พ่อมีไข้สูง เขาจะตายหรือเปล่า?"

เพราะหนวนหนวนเคยได้ยินว่าคนป่วยจะตายได้ เธอจึงกลัวมาก

เจียงเหยียนเหยียนปลอบเธอ "ไม่หรอก มันก็เหมือนกับตอนที่เรามีไข้หรือเป็นหวัดตามปกติ แค่ให้ยาลดไข้กับพ่อ เดี๋ยวก็กายแล้ว"

"แม่จ๋า หนูเอายามาแล้ว!"

เจียงเฉินเฉินวิ่งเข้ามาพร้อมกับยาลดไข้สำรองที่บ้าน เจียงเซิงรับยาในมือของเขาและหยิบแก้วน้ำอุ่นที่เจียงนวนนวนนำมาให้ เธอมองไปที่ชายบนเตียงและรู้สึกลังเลในทันใด

จะให้เขากินยาอย่างไร?

เจียงเหยียนเหยียนยกคางขึ้น "ในละครโทรทัศน์ ดูเหมือนว่าจะใช้ปากป้อนให้นะ"