บทที่ 84

"เจียงเวยและผมไม่เคยมีอะไรกัน เธอโกหกผมมาหกปี และเมื่อคืนนี้ยังกล้าวางยาผม ประธานเจียง บัญชีนี้คุณจะช่วยลูกสาวของคุณชำระอย่างไรล่ะ?"

เจียงเซิงตกตะลึง เจียงเวยวางยาเขาเมื่อคืนนี้เหรอ?

ไม่น่าแปลกใจเลยเมื่อคืนนี้เขาตัวร้อนขนาดนั้น เธอเกือบแล้วนี่

สีหน้าของเจียงเซิ่นเปลี่ยนไปเล็กน้อย "เวยเวยจะ... "

"ถ้าคุณไม่อยากชำระก็ไม่เป็นไร แต่เมื่อรอผมไปเอง งั้นผมที่ตามมาคงแตกต่างออกไปแล้วนะ"

ในคำกล่าวนี้เต็มไปด้วยการข่มขู่ชัดๆ

เจียงเซิ่นดูอึดอัดมาก แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรได้ "ถ้าเป็นความผิดของเวยเวย ผมจะกลับไปสั่งสอนเธออย่างจริงจังเอง"

น้ำเสียงของซือเย่เจ๋วเย็นชา "ผมไม่ต้องการคำว่าถ้า"

เจียงเซิ่นรู้ว่าซือเย่เจ๋วเป็นคนที่สามารถทำทุกอย่างได้ ถ้าเขาไม่ให้คำสรุปกับเขา เขาอาจจะไม่ปล่อยเจียงเวยไปจริงๆ

เขาตอบรับแลขอร้องว่า "ครับ ผมจะหาคำสรุปให้ท่านเจ๋ว และหวังว่าท่านเจ๋วจะยอมให้อภัยเวยเวย ปล่อยเธอไปครับ"

เมื่อได้ยินเจียงเซิ่นเอาแต่พูดปกป้องเจียงเวยอยู่เสมอ เจียงเซิง ก็เผยท่าทีเยาะเย้ยตัวเองในสายตาของเธอ

ถ้าเป็นเธอ เจียงเซิ่นจะขอร้องให้คนอื่นปล่อยเธอไปไหมล่ะ?

เจียงเซิ่นออกจากห้องทำงาน ส่วนพวกแฟรงค์เห็นว่าซือเย่เจ๋วอยู่ด้วยเลยจากไปพร้อมกัน

เจียงเซิงเห็นว่าในห้องทำงานเหลือเธอและซือเย่เจ๋วสองคนตามลำพัง เธอยังคงมีทัศนคติที่ไร้อารมณ์ว่า "คุณซือก็โหดร้ายกับอดีตแฟนสาวของคุณมากนะ คนที่ไม่รู้อาจจะคิดว่าคุณมีรักใหม่ก็ไม่สนใจรักเก่าไปแล้ว"

ทันทีที่เธอพูดจบ ซือเย่เจ๋วก็เดินเข้ามาหาเธอและยกคางของเธอขึ้น "เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ คุณไม่ต้องรับผิดชอบบ้างเหรอ?"

เจียงเซิงหยุดชั่วคราว "ฉันจะต้องรับผิดชอบอะไรกัน"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงสงบ "ถ้าคุณไม่หนีไปเมื่อหกปีที่แล้ว และทำให้เธอฉวยโอกาสไป ไหนล่ะที่เธอจะมีส่วนเกี่ยวด้วย"

หากเขาตามหาที่ตระกูลเจียงเมื่อหกปีที่แล้วและรู้ว่าเจียงเซิงคือผู้หญิงในคืนนั้น บางทีผู้หญิงที่สามารถอยู่เคียงข้างเขาอาจไม่ใช่เจียงเวย