บทที่ 94

"แม่จ๋า"

เจียงนวนนวนรีบไปหาเธอ เงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มหวานๆ ว่า "แม่จ๋า แม่ต่อไปเราจะอยู่กับพ่อแล้วใช่ไหมจ๊ะ?"

เจียงเซิงเหลือบมองชายที่อยู่ข้างๆ และไม่พูดอะไร

เธอไม่ได้ทำด้วยความสมัครใจสักหน่อย!

ซือเย่เจ๋วโน้มตัวไปกอดนวนนวน "ใช่แล้ว ต่อไปพวกหนูก็จะอาศัยอยู่กับพ่อแล้วนะ"

เมื่อเห็นเด็กน้อยทั้งสามเชียร์กัน เจียงเซิงซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ก็ขมวดคิ้ว กอดอกแล้วมองทางอื่นออกไป

แต่พุดตามจริง เธอไม่เคยเห็นเด็กทั้งสามคนมีความสุขขนาดนี้มาก่อน

พ่อบ้านเฉินที่ยืนอยู่ข้างๆ หลัวเชว่ไม่เคยคาดคิดว่าคุณชายใหญ่จะไม่เพียงแต่มีลูกสามคนเท่านั้น แต่ยังนำแม่ของลูกกลับมาด้วย เขาคิดเสมอว่าคุณเจียงคนนั้นจะเป็นว่าที่คุณนายซือเสียอีก

นี่มันน่าประหลาดใจมากเกินไปจริงๆ!

เขาหันไปหาหลัวเชว่แล้วพูดว่า "คุณผู้หญิงคนนี้เป็นคุณนายซือในอนาคตจริงๆ เหรอ"

หลัวเชว่มองไปที่เขา "คุณหนูเจียงให้กำเนิดลูกไปแล้วด้วย แน่นอนว่าใช่แล้วสิ"

"คุณหนูเจียง?" พ่อบ้านเฉินอึ้งไป “นั่นคุณเจียงเวยไม่ใช่เหรอ?”

"ใช่ แต่เจียงเวยเป็นลูกสาวนอกสมรส และเจียงเซิงต่างหากเป็นคุณหนูใหญ่ที่ถูกต้องตามกฎหมายของตระกูลเจียง"

ทันใดนั้นลุงเฉินก็ตระหนักได้ว่าที่แท้เรื่องมันเป็นเช่นนั้น

สาวใช้พาเจียงเซิงไปที่ห้องนอนของเธอ เธอเดินเข้าไปและมองไปรอบๆ แต่เธอมักจะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับห้องนี้

"ท่านซือ"

สาวใช้หลายคนเห็นชายคนนั้นเดินเข้ามา จึงพยักหน้าให้แล้วจากไป

เจียงเซิงหันกลับไปเพื่อจะเรียกพวกเธอกลับมา "เฮ้ เดี๋ยวก่อน..."

"เดี๋ยวก่อนอะไร?" ซือเย่เจ๋วยืนอยู่ข้างหน้าเธอและมองลงไปที่เธอ "ห้องของผมก็คือห้องของคุณนี่น่ะ?"

"ฉันไม่อยากอยู่กับคุณ"

เจียงเซิงกำลังจะผลักเขาออกไป

ซือเย่เจ๋วเอื้อมมือของเขาเพื่อกอดเอวของเธอ หลังจากเดินหมุนไปหลายก้าวก็ดันเธอพิงกับกำแพง ดวงตาของเขามองอย่างลึกซึ้ง "ผมบอกแล้วว่าผมจะไม่บังคับคุณ แต่ผมไม่ได้บอกว่าจะไม่นอนด้วยกันกับคุณ"