บทที่ 6

เธอเองก็ไม่คิดว่าน้ำแรกของเขากับเธอในรอบสิบเอ็ดปี เขาจะแตกในนาทีแรก

“ต่อเถอะ” เสียงของเขามาพร้อมกับส่วนแข็งขึงกดจมเข้าไปในกายเธอ ถึงจะยากลำบากบ้างเพราะไม่ได้ใช้งานมานานหลายปี ก็สิบเอ็ดปีตามระยะเวลาที่เธอห่างจากเขานั่นแหละ

“อื้อ เสียว”

“ทำไมแน่นจัง” เสียงทุ้มถามขึ้นเพราะแรงตอดรัดของเธอทำเอาเขาจะแตกอีกครั้ง

‘ไอ้คีย์! ไอ้สัส อย่าเพิ่งแตกนะโว้ย ยังไม่คุ้มเงินหมื่นเลย’

ภาคีด่าตัวเองในใจ พร้อมทั้งขยับสะโพกเข้าหาหญิงสาวใต้ร่าง ลลิตาครางหวานเพราะความเสียวซ่านที่ได้รับ เขาไม่เคยเสียวและแตกเร็วขนาดนี้มาก่อน แต่เพราะเป็นลลิตา กลิ่นและสัมผัสที่เขาคุ้นเคย สัมผัสนี้ปลุกเร้าเขาตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในห้องแล้ว

แค่เห็นหน้าเธอ เขาก็แทบจะแตกแล้ว

“ลิตา ผมไม่ไหว” เสียงคำรามต่ำดังออกมาอย่างอดกลั้นไม่ไหว เมื่อเขาบอกไม่ไหวและพยายามไม่ขยับ แต่เธอต้องการน้ำเขา ลลิตาจึงพลิกกายขึ้นคร่อมเขาเอง ส่งผลให้เสียงครางต่ำของภาคีดังในลำคอไม่หยุด

สองมือหนากอบกุมหน้าอกคัปซีของหญิงสาวไว้แน่น ร่างบอบบางขยับเอวส่ายร่อนเพราะต้องการให้เขาเสร็จสม

“ลิตาใจเย็น ๆ อ๊า! ช้าอีกนิด อ๊า! ลิตาผมไม่ไหวแล้ว” เสียงร้องของเขายิ่งสร้างความพอใจให้เธอ ใบหน้าหวานยิ้มร้ายอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ก่อนที่จะยกสะโพกขึ้นสูงจนตัวตนเขาแทบหลุดจากร่องรักของเธอ จากนั้นก็กระแทกลงมาจนสุดลำ การตอดรัดกับจังหวะรักที่คุ้นเคยและถวิลหา ทำให้เขาและเธอแทบจะถึงทางออกแห่งฝันในทันที

“ไม่ไหว” เสียงคำรามต่ำและการกระตุกเกร็งของเขาสร้างความพอใจให้กับหญิงสาวเป็นอย่างมาก

เพียงไม่นานเขาก็ฉีดพ่นทุกหยาดหยดเข้าสู่เครื่องป้องกัน นอนหอบหายใจเพราะอารมณ์ถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง หัวใจเต้นรัวเร็ว เลือดในกายสูบฉีดแรงไปทั่วร่าง

“คราวนี้ห้านาทีค่ะพี่คีย์” ลลิตากล่าวล้อเลียน เธอลุกจากกายเขา ดึงกระดาษทิชชูออกมารองรับน้ำรักในเครื่องป้องกัน ตรวจเช็กเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องผิดพลาด

“ลิตา เธอมันแม่มด”

“ก็พี่คีย์อ่อนเอง อีกน้ำไหมคะ”

“ไม่ต้องเลย” ภาคีเดินหัวเสียเข้าห้องน้ำไป เรียกเสียงหัวเราะสดใสจากคนที่นั่งอยู่ข้างเตียง เป็นอย่างนี้ตลอดสินะ ลลิตาคิดไปถึงตอนนั้น เมื่อตอนที่เจอกันครั้งแรก

ย้อนไปเมื่อสิบสองปีที่แล้ว