บทที่ 113

มาร์ธาคำรามข้างหลังเขา “ถ้านายไปตอนนี้ ฟิลิป คลาร์ค อย่ากลับมาอีก! ขยะอย่างแกจะได้ทำอะไรได้?”

อย่างไรก็ตาม ฟิลิปเพียงเพิกเฉยต่อเธอ

เขาให้สัญญากับวินน์ และจะรักษาเป็นอย่างดี

ทันทีที่เดินออกจากประตูโรงพยาบาล เสียงแตรก็ดังขึ้นทำให้ฟิลิปตกใจไม่น้อย

มันคือ บีเอ็มดับเบิ้ลยู เอ็กซ์ 8 ตัวที่ดีที่สุดในไลน์

สีหน้าของฆวนนั่งอยู่ในรถดูเยือกเย็นและหยิ่งผยอง

ฟิลิปขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเดินไปหาเขา ถามเขาอย่างเย็นชาว่า “จะเอาอะไร?”

ฆวนลงจากรถและถอดแว่นกันแดดออก ใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อด้านหน้า “หึ” เขาพูดพร้อมกับหัวเราะ “ฉันละอายแทนแกมากในห้องเมื่อกี้นี้จริง ๆ แกอดทนได้นานขนาดนี้ได้ยังไง?”

เพราะแบบนี้ เขาจึงมาที่นี่เพื่อเยาะเย้ยฟิลิปเท่านั้น ฟิลิปไม่ได้ใส่ใจที่จะสร้างความพึงใจให้กับเขา ดังนั้นเขาจึงหันหลังเดินจากไป

อย่างไรก็ตาม ฆวนยืนขวางทางและเยาะเย้ยฟิลิป “สามปีแล้ว ฟิลิป แกให้อะไรกับวินน์? ปล่อยเธอไปและหย่ากับเธอ ฉันจะแสดงให้เธอเห็นอนาคตที่ดีกว่า”

ฆวนดูถูกฟิลิปอย่างเต็มที่และโดยสิ้นเชิง

ไอ้ไร้ประโยชน์

ฟิลิปพูดอย่างเยือกเย็นจนน่าประหลาดใจว่า “แกคิดว่าแกทำได้ดีขนาดนั้นเลยเหรอ ฆวน? คิดว่าวินน์จะมีความสุขกับแกจริง ๆ เหรอ?”

ฆวนหัวเราะเยือกเย็น “อย่างน้อยฉันก็สามารถทำเงินได้หลายสิบล้านทุกปี แล้วแกล่ะ? แกเป็นแค่เด็กส่งของที่น่าสงสาร อยู่กับเงินเดือนน้อย ๆ แกให้อะไรกับวินน์ได้บ้าง แกให้อะไรกับมิล่า แกจ่ายค่าผ่าตัดหนึ่งล้านเหรียญได้เหรอ?”

“หลายสิบล้าน?” ฟิลิปเย้ยหยัน “ฆวน แกก็เป็นแค่ฝ่นในสายตาฉันแค่นี้ ฉันแนะนำให้แกว่าอย่ายั่วโมโหฉันจะดีกว่า และอย่ามาคาดหวังอะไรจากวินน์อีก ไม่เช่นนั้นฉันจะทำให้แกเสียใจ!”

ฆวนหยุดและหัวเราะออกมา

“แกรู้ไหมว่าแกเพิ่งพูดอะไรออกมาฟิลิป? แกจะทำให้ฉันเสียใจเหรอ? แกมันขยะไร้ประโยชน์ไม่ใช่เหรอ?”

ฆวนหัวเราะ เขาหมดศรัทธาในฟิลิปหลังจากการแสดงออกที่โง่เขลานั้น

“แกรู้ไหม ฟิลิป เราเคยเป็นเพื่อนกัน ย้อนกลับไปในช่วงวิทยาลัย ฉันคิดว่าแกเป็นเหมือนแสงที่ทำให้ตาพร่า ทุกคนเทิดทูนแก แต่ตอนนี้? ดูแกสิ มีสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนี้กับฉัน? แกจะทำให้ฉันเสียใจเหรอ? ได้เลย เอาเลย!” ฆวนท้าทายเขา

ฟิลิปกำมือแน่น เขาอดกลั้นตัวเองไว้