บทที่ 53

กลับไปที่ด้านฟิลิป

หลังจากวางสาย เขาก็กลับไปที่เดิม ในท้ายที่สุด ผู้อาวุโสรอบตัวเขาก็เริ่มพึมพำด้วยความรังเกียจ พวกเขาหนีห่างออกจากฟิลิปราวกับว่าเขาเป็นโรคระบาด

“เกิดอะไรขึ้น? เขาเป็นผู้ใหญ่แล้วและเขาก็ยังทำให้ตัวเองอับอาย”

“มาร์ธาโชคไม่ดีที่มีลูกเขยแบบเขา”

“อี๊ ไปกันเถอะ ฉันได้กลิ่นจิ้งจอกน่าขยะแขยงในหมู่พวกเรา”

ฟิลิปถอยห่างออกไปอีกด้านหนึ่ง หลังจากฟังข้อกล่าวหาที่โหดร้ายและการเยาะเย้ยจากทุกคน เขาพิงกำแพงและกอดอกเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ไอเดนเห็นความเจ็บปวดของฟิลิปและรู้สึกประหลาดใจ เขาชูนิ้วกลางให้เขาไปด้วยความร่าเริง ภายใต้สายตาที่ร้อนรนของผู้อาวุโส เขายืดตรงชุดสูทของเขาและเดินไปหาผู้จัดการและพนักงาน

"สวัสดีค่ะท่าน ให้ฉันช่วยไหมคะ?”

ผู้จัดการเป็นผู้หญิง ใบหน้าของเธอแหลมและเธอมีเอวเล็ก เธอผอม แต่ก็ยังดูน่าทึ่ง เธอสวมชุดทำงานสีดำกับเสื้อเชิ้ตที่มีแบบแผนสีขาวทำให้เธอดูมีฝีมือและมีประสบการณ์

“เธอเป็นผู้จัดการที่นี่เหรอ?” ไอเดนถามด้วยรอยยิ้มหล่อเหลาบนใบหน้าของเขา

เขามองไปที่หญิงสาวและคิดว่าเธอดูสวย ถ้าเป็นไปได้ เขาต้องการให้เธอเป็นเลขาหรือผู้ช่วยส่วนตัวของเขา

"ค่ะท่าน อย่างไรก็ตาม บริษัทของเรากำลังดำเนินการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในไม่กี่วันนี้ ดังนั้นถ้ามันเป็นเรื่องของธุรกิจ ฉันเกรงว่าท่านจะต้องกลับมาในอีกสองสามวันค่ะ”

จูดี้ วอลเตอร์ ตอบอย่างสุภาพ

เธอสังเกตได้ว่าผู้อาวุโสที่ขวางประตูอยู่ ได้ขอให้ชายรูปงามคนนี้ช่วยพวกเขา

นอกจากนี้ จากสิ่งที่เธอสามารถรวบรวมได้ เขามีตำแหน่งค่อนข้างมากในวงสังคม เขาอาจจะรู้จักเจ้านายของเธอด้วยซ้ำ

“ฉันรู้ว่าบริษัทของเธอทำอะไร มันไม่มีประโยชน์ที่จะบอกฉันแบบนั้น ฉันจะบอกเธอว่าให้คืนเงินของพวกผู้อาวุโส ฉันขอให้พ่อติดต่อประธานของเธอแล้ว ฉันอาจจะได้คำตอบในอีกไม่นาน”

“และบ้านของฉัน” มาร์ธายืนอยู่อีกข้างหนึ่งและพูดเมื่อเห็นโอกาส

“อย่ากังวลไปเลยคุณป้ามาร์ธา ผมจะช่วยคุณขอคืนบ้านกลับมา”

ไอเดนพยักหน้าและพูด อย่างไรก็ตาม รอยยิ้มร้ายของเขาทรยศต่อสิ่งที่เขาคิดจริงๆ

รู้สึกดีจริง ๆ ที่ได้อยู่ในความสนใจ

จูดี้ยิ้มและขอโทษ “ฉันขอโทษค่ะท่าน นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับธุรกิจ ดังนั้นฉันจึงไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ เนื่องจากท่านรู้จักประธานของเรา โปรดรออย่างอดทนหรือบางทีท่านอาจจะขอให้เขาแวะมาได้”

ไม่แปลกที่จูดี้จะไม่เชื่อไอเดน

คืนเงินของพวกเขาเหรอ?

ขอโทษเถอะ มันเป็นไปไม่ได้เว้นแต่ประธานจะมาที่นี่และคืนเงินด้วยตัวเขาเอง

หลังจากที่เธอพูดอย่างนั้น ใบหน้าของไอเดนก็ผิดหวัง เขาเหลือบมองป้ายชื่อของจูดี้อย่างเย็นชาและพูดว่า “ผู้จัดการจูดี้ใช่ไหม? ฉันไอเดน แกรนท์ ฉันเป็นซีอีโอของสตาร์ดรีมมีเดีย พ่อของฉันคือกอร์ดอน แกรนท์ และเขาเป็นประธานกลุ่มการศึกษาสเปลนเดอร์ เธอน่าจะเคยได้ยินเรื่องนี้ใช่ไหม? คิดว่าฉันกำลังแต่งเรื่องนี้ขึ้นมาเหรอ?”

เมื่อเขาพูดอย่างนั้น ไอเดนก็ไม่สามารถซ่อนความยินดีในดวงตาของเขาได้