บทที่ 52

เขารู้ว่าบริษัทของลามาร์ทำอะไร เขาบอกลามาร์มาหลายครั้งแล้ว

อย่างไรก็ตาม อุตสาหกรรมนี้เป็นเหมือนหลุมที่ไม่มีที่สิ้นสุด เขากำลังจะตกลึกลงและลึกลงไป

ธีโอไม่ได้ติดต่อใครให้ช่วยเขาในเหตุการณ์เมื่อสองสามวันก่อนเหรอ?

“เราควรดูแลลูกค้าอย่างไร?” ธีโอถาม

ลามาร์หัวเราะอย่างเย็นชา “มันก็แค่กลุ่มคนชราชายหญิงที่ไม่มีมารยาท หากพวกเขาไม่อยากจะลงทุน พวกเขาคิดหรือว่าพวกเขาจะสามารถนำเงินเข้าโลงศพไปกับพวกเขาได้?”

ลามาร์กล่าวหลังจากเห็นสีหน้าผิดหวังของธีโอ “ไม่เป็นไร ลูกพี่ธีโอ ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไร พวกเขาทั้งหมดเป็นคนแก่ที่ไม่มีภูมิหลัง”

เมื่อเขาพูดอย่างนั้น ธีโอก็รู้สึกโล่งใจมากขึ้น

เมื่อทั้งสองกำลังจะดื่มกัน โทรศัพท์ของธีโอก็ดังขึ้น

เขามองไปที่หมายเลขผู้โทร มันคือมิสเตอร์คลาร์ค!

ในทันที ธีโอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยความเคารพและให้ลามาร์เงียบ เขาพูดว่า “สายนี่คือมิสเตอร์คลาร์ค”

นัยน์ตาของลามาร์บอกเป็นลางร้ายเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ธีโอเคยเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับมิสเตอร์คลาร์คมาก่อน เขาเป็นคนพิเศษเป็นอย่างยิ่ง

เขาต้องการที่จะประจบประแจงมิสเตอร์คลาร์ค

"มิสเตอร์คลาร์ค มีอะไรจะสั่งผมเหรอครับ?” ธีโอถามด้วยความเคารพและตื่นเต้น

อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ ฟิลิปพูดอย่างใจเย็นว่า “นายรู้จักประธานของบริษัทการเงินลูคราทีฟฟันด์ไหม?”

แกร๊ง

ธีโอเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เขามองไปที่ลามาร์ซึ่งนั่งอยู่ข้างเขาและพยักหน้า เขาพูดว่า “ผมรู้จัก เขาทำให้คุณขุ่นเคืองเหรอ?”

มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม?

“ไม่” ฟิลิปตอบ ธีโอถอนหายใจอย่างโล่งอก

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ฟิลิปพูดต่อไปทำให้ธีโอโกรธเคือง