บทที่ 57

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมพวกเขาถึงตีกัน?

เหล่าผู้อาวุโสตกใจมากจนพูดไม่ออก ตัวไอเดนเองก็ตกตะลึงอยู่นานมาก เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ไอ้เวร! ลามาร์ คอลลินส์! แกบ้าไปแล้วเหรอ? ทำไมถึงบ้ามาตบฉัน?”

ไอเดนโกรธจัด ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง มันน่าอายมาก

ในวินาทีแรก ลามาร์พยายามจะประจบประแจงเขา ตอนนี้ ลามาร์กำลังตบบนหน้าของเขา

เมื่อมาร์ธาเห็นว่าไอเดนถูกตบ เธอโกรธจัด เธอวิ่งไปและผลักลามาร์ เธอตะโกนว่า “คุณบ้าเหรอ? ทำไมคุณถึงตบไอเดน? ถ้าคุณไม่ให้คำอธิบายกับพวกเราตอนนี้ เราจะยืนอยู่หน้าสำนักงานของคุณและเรียกตำรวจมาจับคุณ!”

ลามาร์ฉุนเฉียว เขาผลักมาร์ธาที่กำลังหยาบคายและไร้เหตุผลออกไป จากนั้นเขาก็คำราม “ไสหัวไปไกล ๆ เลย! ไอ้บ้านี่กล้าดียังไงมาแกล้งเป็นมิสเตอร์คลาร์ค? ฉันใจดีกับเขาไป! ฉันควรจะถลกหนังเขาทั้งเป็นและหั่นเขาเป็นชิ้น ๆ !”

เมื่อเขาพูดอย่างนั้น ลามาร์ก็เหลือบมองฟิลิปซึ่งยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง

จากนั้นเขาก็เมินเฉยต่อผู้อาวุโสที่กำลังโวยวายและเดินไปหาฟิลิป เขายิ้มกว้างและโค้งคำนับ เขาขอโทษโดยทันที “ฉันขอโทษมิสเตอร์คลาร์ค ฉันตาบอด จึงทักผิดคน คุณสบายดีหรือเปล่า? ฉันควรลงโทษคนงี่เง่าคนนั้นเพื่อคุณไหม?”

ลามาร์กำลังพูดถึงไอเดน

ทุกคนหุบปากเมื่อเห็นฉากนี้

มิสเตอร์คลาร์ค?

ลามาร์เป็นบ้าไปแล้ว!

เขากำลังขอโทษคนขี้ขลาดและเรียกเขาว่ามิสเตอร์ การเรียกเขาแบบนั้นเป็นการสบประมาท

ไอเดนฉุนเฉียว เขารู้สึกว่าเขาสูญเสียความเคารพทั้งหมดไปแล้ว เขาตะโกนว่า “คอลลินส์ แกบ้าไปแล้ว! แกหมายถึงอะไรมิสเตอร์คลาร์คเหรอ? ชื่อของมันคือ ฟิลิป คลาร์ค และมันเป็นแค่คนส่งของขี้ขลาด! แกรู้ไหมว่าแกเพิ่งทำอะไรไป? แกรู้ไหมว่าแกกำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้?”

เวรเอ๊ย!

ไอเดนมีท่าทีฉุนเฉียว

ลามาร์เป็นคนโง่เง่ามาก เขากำลังให้เกียรติเป็นอย่างมากกับคนขี้ขลาด

ลามาร์หันหน้ามาและดึงปกเสื้อสูทของเขา ลามาร์พูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันไม่ต้องการให้แกมาบอกว่าฉันต้องทำอะไร แกคือไอเดนใช่ไหม? ทำไมแกถึงแกล้งทำเป็นมิสเตอร์คลาร์ค?”

แกล้งทำ?

ไอเดนรู้สึกสับสน เขาชี้ไปที่ฟิลิปและเย้ยหยัน “ทำไมฉันต้องแกล้งทำเป็นไอ้โง่นั่นด้วย? แกไม่เห็นความแตกต่างระหว่างฉันกับมันเหรอ? มนเป็นแค่เศษขยะ ทำไมมันถึงควรมีสิทธิ์มายืนที่นี่?”

หลังจากที่เขาพูดเช่นนั้น…

ลามาร์วิ่งเข้าไปหาเขาและต่อยหน้าเขา จมูกของเขาเริ่มมีเลือดออกอย่างมาก

หลังจากนั้นฝูงชนก็แทบคลั่ง

“ไอ้เวร! คอลลินส์ แกตายแน่! ถ้าแกไม่ให้คำอธิบายกับฉันตอนนี้ ฉันจะทำให้แกหายไปจากริเวอร์เดล!”

ไอเดนตะโกนเสียงดังขณะที่เขากำจมูก เลือดไหลออกมาจากช่องว่างระหว่างนิ้วของเขา

มาร์ธายื่นทิชชู่ให้ไอเดนเพื่อห้ามเลือด หัวใจของเธอเจ็บปวดจากการเห็นเหตุการณ์นั้น ในเวลาเดียวกัน เธอหันไปหาลามาร์และตะโกนว่า “โทรแจ้งตำรวจ! โทรแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้! จับผู้ชายคนนี้เข้าคุกซะ!”

ลามาร์โกรธจัด เขาเหวี่ยงมือและกำลังจะตบหน้ามาร์ธาที่หน้า

ดวงตาของมาร์ธาเบิกกว้าง จากนั้นเธอก็หลับตาลงจากความกลัว

อย่างไรก็ตาม...

ฉับพลันก็มีมือมาจับลามาร์ เสียงหนึ่งกล่าวว่า “มิสเตอร์คอลลินส์ พอได้แล้ว เธอเป็นแม่ยายของฉัน”