บทที่ 87

ได้ฟังเสียงกรีดร้องของฟิลิปที่รู้สึกเจ็บปวดราวกับมีหนามทิ่มไปทั้งตัว

เมื่อฟิลิปหยุดพูด บรรยากาศในห้องคนไข้ก็กลายเป็นหนักอึ้ง

ทันใดนั้น ฆวนที่ออกไปแล้วก็กลับเข้ามา เขาเห็นว่าทุกคนอยู่ที่นั่น รวมทั้งฟิลิปด้วย

“แกกล้ามาที่นี่ได้ยังไง?” ฆวนคว้าปกเสื้อของฟิลิปด้วยความโกรธ “แกยังทำกับวินน์ไม่พออีกเหรอ? ทำไมแกถึงยังมาที่นี่?”

ฆวนไม่ต้องการเห็นใครที่ไร้ประโยชน์เท่ากับฟิลิปที่นี่

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาต้องการโอ้อวด วินน์จะอยู่ในสภาพที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้เหรอ?

ฟิลิปสะบัดตัวจากเงื้อมมือของฆวนและจ้องมาที่เขา ดวงตาของเขามืดมัวขณะที่เขาพูดว่า “ฆวน แกมีธุระอะไรที่นี่? วินน์เป็นภรรยาของฉัน แกต้องออกไปจากที่นี่!”

เมื่ออยู่ต่อหน้าพ่อแม่ของภรรยาของเขา ฟิลิปไม่มีทางเลือก

อย่างไรก็ตาม ต่อหน้าฆวน เขาจะไม่อ่อนแอ

"หุบปาก!"

ชาร์ลส์พูดขึ้นในขณะนี้ เขาชี้ไปที่ประตูขณะที่ตะโกนใส่ฟิลิป “นายคือคนเดียวที่ต้องออกไป!”

ลินน์มองดูอย่างเงียบ ๆ ขณะที่เธอกดโทรศัพท์ รายงานสิ่งที่เกิดขึ้นกับเพื่อนของเธอในการแชทเป็นกลุ่ม มุมปากของเธอยกขึ้นด้วยรอยยิ้มประชดประชัน

เธอยังแอบถ่ายรูปจำนวนหนึ่งและส่งพวกมันไปยังกลุ่ม

บทสนทนากลายเป็นถูกเติมเต็มด้วยคำพูดประชดประชันชั่วขณะหนึ่ง

การอยู่กับคนน่าเบื่อแบบนี้ทำให้หายใจไม่ออก

ฆวนดึงปกเสื้อสูทของเขา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและความเย่อหยิ่ง ในขณะที่เขาพูดว่า “ฟิลิป คลาร์ค ฉันรังเกียจแก หากแกยังมีความเป็นผู้ชาย มันถึงเวลาจบเรื่องนี้เสียที ตราบเท่าที่แกหย่ากับวินน์ ฉันจะดูแลค่าใช้จ่ายที่จำเป็นสำหรับการรักษาของ มิล่า รวมถึงค่าใช้จ่ายที่จำเป็นสำหรับการรักษาที่ตามมาภายหลัง”

ฆวนหยิ่งทะนงและท้าทาย

เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าฟิลิป เขามีความมั่นใจที่จะหยิ่งผยอง

คิ้วของฟิลิปขมวดเข้าหากันแน่น ในขณะที่หัวใจของเขาเย็นชา

ฆวน ปาร์คเกอร์ เกินไปแล้ว!

ตอนนั้นเองที่วินน์ผู้ซึ่งหมดสติอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลก็รู้สึกตัว

ทุกคนรุมล้อมเธอด้วยความเป็นห่วง

อย่างไรก็ตาม ฟิลิปถูกกีดกันออกจากฝูงชน

ทุกครั้งที่เขาพยายามเข้าใกล้ มาร์ธาจะจ้องมองเขาด้วยความโกรธ