บทที่ 88

หย่าเหรอ?

วินน์พูดคำเหล่านั้น…เธอดูสงบมาก

หัวใจของฟิลิปสั่นสะท้าน เขาวางมือบนเข่าของเขาอย่างเงียบ ๆ เขาไม่สามารถหยุดพวกมันจากการสั่นน้อย ๆ ได้

ในขณะนั้น เขารู้สึกได้เพียงความอื้ออึงในสมองเท่านั้น คำว่า 'หย่า' จะไม่หยุดวนซ้ำในหูของเขา

เขาลืมหายใจ และเขาลืมที่จะตอบ

วินน์ผิดหวังในตัวเขามากเกินไป

“ฟิลิป ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่ต้องการที่จะทำแบบนี้ต่อไปแล้ว ฉันไม่อยากจะดำเนินชีวิตในความกลัวอยู่ตลอดไป กังวลว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร กังวลเรื่องอาการของมิล่าในทุกวัน ฉันให้เวลานายหนึ่งปี และนายบอกว่านายจะให้คำตอบฉัน ถึงกระนั้นตอนนี้นายก็ทำให้ฉันผิดหวังมาก”

วินน์ร้องไห้ออกมาอย่างช่วยไม่ได้ น้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของเธอ

ฟิลิปที่ครั้งหนึ่งเธอเคยรักอย่างสุดซึ้งกลับนำมาแต่ความเศร้าและหดหู่ใจ

เขากลายเป็นคนน่ารังเกียจ ขยะแขยง และเลวร้ายสำหรับเธอ

ฟิลิปเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำขณะที่ถามว่า “วินน์ ครั้งนี้ยกโทษให้ฉันได้ไหม? ฉันจะเปลี่ยนแปลง ฉันจะทำให้ดีที่สุด”

ฟิลิปไม่ต้องการเสียวินน์ไป

เขาวางวินน์และมิล่าไว้เป็นอันดับหนึ่งในใจเสมอ

“เชื่อฉันสิ ฉันจะให้อนาคตกับเธอแน่นอน อนาคตที่ทุกคนจะต้องอิจฉา” น้ำเสียงของฟิลิปมีความจริงใจ

อย่างไรก็ตาม วินน์หัวเราะเมื่อเธอหันไปหาเขา เธอดูสวยงามแม้จะร้องไห้ ขณะที่เธอถามว่า “อนาคต? ฟิลิป นายไม่คิดว่านายพูดแบบนี้หลายครั้งแล้วเหรอ? แต่อนาคตอยู่ที่ไหน? นายโกหกตัวเองอยู่เสมอ ไม่ยอมที่จะลดความอวดดีของนาย ฉันขอร้องนายกี่ครั้งแล้ว ฉันบอกให้นายขอโทษคุณพ่อคุณแม่ของฉัน แต่นายทำอะไร? เพื่อเห็นแก่ความภาคภูมิใจที่น่าสมเพชของนาย นายไม่เคยฟังฉันเลย ตอนนี้นายกำลังพูดถึงอนาคตของฉัน? มันอะไรล่ะ? รถจักรยานยนต์บีเอ็มดับเบิ้ลยู 100 คัน? หรือโรงแรมอาร์ค เดอ ไทรอัมพ์?

วินน์ได้เก็บฟางเส้นสุดท้ายไว้สำหรับฟิลิปแสมอ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ฟิลิปทำในคืนนี้ทำให้เธอหมดความอดทน

มันช่างไร้สาระเหลือเกิน!

แม้ว่าฟิลิปจะยากจนและต้องส่งอาหารหาเลี้ยงชีพ แต่วินน์ก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่

อย่างไรก็ตาม คืนนี้เพื่อให้สาสมใจกับความปรารถนาสำหรับการกระทำของเขาและอีโก้ที่อ่อนแอของเขา ฟิลิปจึงทำบางอย่างแบบนั้นจริง ๆ

น่าอาย!