บทที่ 1008 รู้เรื่องรึเปล่า?

ที่จริงแล้ว สิ่งที่เฉินเกอไม่ได้บอกเขาก็คือ ตั้งแต่เขาได้กระจกวิเศษปาคาย เขาก็ไม่ได้เอามันออกมาอีกเลย และไม่มีเวลาศึกษาความลับของมัน

และแน่นอนว่าเฉินเกอจะไม่บอกสิ่งเหล่านี้กับโกวหลินเทียน ถ้าเขาคิดว่าสรรพาวุธของตระกูลไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึงหรือค้นคว้าสำหรับเขา ถ้าเขาโกรธและขอมันคืน จะต้องเป็นปัญหาใหญ่แน่

"พ่อหนุ่มชอบพูดเล่นจริงๆเลย"

"บอกตามตรง นายเป็นคนแรกที่ฉันรู้ว่าสามารถเอากระจกวิเศษปาคายออกจากถ้ำได้ ในเมื่อได้รับการยอมรับจากบรรพบุรุษตระกูลโกวของเรา คิดว่าถ้าจะเจาะลึกความลึกลับในนั้นเป็นปัญหาของเวลาเท่านั้นเอง"

"และในความคิดของฉัน นายเป็นคนมีพรสวรรค์อยู่แล้ว!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเกอ โกวหลินเทียนก็ส่ายหัวอย่างหนักแน่น เขาเชื่อในการเลือกของกระจกวิเศษปาคาย

"ถ้าผมโชคดีพอที่จะเจาะลึกความลึกลับนี้ ผมจะบอกลุงโกวอย่างแน่นอน" เฉินเกอหัวเราะและพูดออกมาเฉยๆ

"มันเยี่ยมมากจริงๆ ถ้านายสามารถบอกความลับของกระจกวิเศษปาคายให้พวกเราได้ งั้นพ่อหนุ่มก็จะเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลโกวของเรา!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเกอ ดวงตาของโกวหลินเทียนก็เปล่งประกาย

การบันทึกในภูมิลำเนาของตระกูล ถ้าใครสามารถเจาะลึกกระจกวิเศษปาคายได้ ก็จะสามารถรับเทคนิคการฝึกฝนและการฝึกฝนขั้นสูงสุด และกลายเป็นผู้ฝึกตนชั้นสูงสุด

ถ้าเฉินเกอสามารถเจาะลึกและบอกความลึกลับออกมาได้จริงๆ พวกเขาตระกูลโกวจะกลายเป็นตระกูลที่ใหญ่และแข็งแกร่งที่สุดในทั้งหนานเยว่ ความแข็งแกร่งของผู้ฝึกตนแต่ละคนในตระกูลพัฒนาขึ้นได้อย่างมาก และแม้กระทั่งกลายเป็นตระกูลฝึกตนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกการฝึกฝน

ข้อนี้ มันไม่มีข้อสงสัยอยู่แล้ว

"มันเป็นสิ่งของตระกูลโกวของพวกคุณอยู่แล้ว แค่ผมได้มันมาผมก็พอใจแล้ว"ในตอนที่เฉินเกอพูดอยู่ เขาได้เฝ้าสังเกตสีหน้าของโกวหลินเทียนมาตลอด และพบว่านอกเหนือจากการสีหน้าที่ตื่นเต้นของเขาแล้ว ก็ไม่ได้เปลี่ยนสีหน้าจากอื่นไปเลย

นี้ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่า โกวหลินเทียนไม่ได้ลักพาตัวเหลียงลู่ หรือเขาไม่รู้เรื่องนี้เลย และอาจเป็นคนอื่นในตระกูลโกวที่ทำอะไรไว้

"พ่อหนุ่มเป็นดาวนำโชคของตระกูลโกวเราจริงๆ!"โกวหลินเทียนตื่นเต้นมาก

"จริงสิลุงโกว ช่วงนี้ตระกูลโกวของคุณมีเหตุการณ์แปลกๆ เกิดขึ้นบ้างไหม?"เฉินเกอตัดสินใจถามสถานการณ์ก่อน

"ไม่มีนะ ทุกอย่างในตระกูลปกติดี"โกวหลินเทียนตอบโดยไม่ต้องคิด แต่หลังจากพูดจบ เขาก็รีบถามทันที:"พ่อหนุ่มคราวนี้นายกลับมาเพราะเรื่องของตระกูลเราเหรอ? เรื่องถ้ำหรือเรื่องกระจกวิเศษปาคายบนตัวนาย?"

"ไม่ใช่หรอก ที่ผมกลับหนานเยว่ก็แค่จะตามหาอะไรบางอย่าง ไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลโกวของคุณเลย ผมแค่ถามไปงั้นๆแหละ" เฉินเกอโบกมือ เพิ่งมาถึง เลยยังไม่อยากเล่าเรื่องการหายตัวไปของเหลียงลู่

แม้ว่าโกวหลินเทียนจะไม่รู้ แต่ก็มีความเป็นไปได้ที่ความลับจะรั่วไหล

"แบบนี้นี่เอง ฉันตกใจหมดเลย"โกวหลินเทียนถอนหายใจด้วยความโล่งอก สามารถเห็นว่า คำพูดของเฉินเกอทำให้เขาตกใจมาก

"แต่ว่าพ่อหนุ่ม ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายหน่อย"หลังจากสงบสติอารมณ์ โกวหลินเทียนก็พูดขึ้น นี่คือสิ่งที่เขาพบตั้งแต่ที่เฉินเกอจากไป แต่เขาไม่เคยมีโอกาสได้พูดเลย

"เรื่องอะไรเหรอครับ?"เฉินเกอเหลือบมองพายุฝนที่ยังคงตกอยู่ข้างนอก และถามขึ้น