ตอนที่ 635
บทที่ 635 ฉันไม่ผิด
October 21, 2026
บทที่ 635 ฉันไม่ผิด
เมื่อได้ยินเช่นนี้ คนในตระกูลซูรวมทั้งคุณนายท่านก็รู้สึกสะเทือนใจ
ตอนนี้ถึงค่อยรู้ว่าเดิมทีทุกคนเข้าใจเฉินเกอผิดไป และ มู่หานก็ดูคนไม่ผิด
เป็นเพราะการมาถึงของเฉินเกอ ทำให้บรรยากาศของงานทั้งหมดเปลี่ยนไปอย่างมาก
ผู้คนจำนวนมากขึ้นเริ่มมาที่ตระกูลซูเพื่อยกน้ำชาและพูดคุย รวมถึงมีบางคนเริ่มเอ่ยคำพูดเยินยอ
"คุณนายท่านเมื่อวานเป็นวันเกิดของคุณ ทำไมคุณถึงไม่ส่งคำเชิญเล่าทุกคนจะได้ไปอวยพรให้กับคุณ เฮ้อ น่าเสียดาย ไว้วันหลัง ผมต้องชดเชยให้แน่! "
มีเถ้าแก่บางคนเอ่ยกล่าวว่า
ละครเรื่องนี้พลิกพลันไป เห็นได้ว่ามีผู้คนจำนวนมากเริ่มเข้าหา จางซินหัวโดยอาศัยงานวันเกิดของตน
ดังนั้นคนที่รู้สึกย่ำแย่ที่สุดก็คือ เว่ยกุ้ยฟางแล้ว
เดิมที เธอยังคิดจะอวดหลานสะใภ้และลูกเขย
แต่ตอนนี้ แฟนหนุ่มทรงพลังของ ซูมู่หานกลับมาแล้ว
แม้แต่เธอ ก็ยังให้ความเคารพ
และความน่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นยังมีอยู่ภายหลัง!
"คุณชายเฉิน? อะไรนะ? คุณนายท่านคุณเรียกเขาว่าคุณชายเฉินหรือ? คุณชายเฉินคนไหน?”
ผู้คนที่เข้าไปยกน้ำชาให้กับจางซินหัวเมื่อได้ยินเข้าก็ตกใจขึ้นมา
จนทำให้คนทั้งงานก็เงียบลงไปด้วย
คุณชายเฉินแห่งจินหลิงมีตัวตนแบบไหน ไม่จำเป็นต้องพูดถึงอีกแล้ว
สามารถจินตนาการได้เลยว่าคำสองคำนี้ส่งผลกระทบอะไรกับพวกเราได้บ้าง
"ยังจะมีคุณชายเฉินที่ไหนอีก ก็ต้องเป็นคุณชายเฉินแห่งจินหลิงสิ! ฉันเพิ่งกลับมาจากคฤหาสน์หยุนติ่งเมาท์เทน ถึงได้พบกับเฉินเกอเข้าที่นั่น!”
ถังหรันมองไปที่คนเหล่านี้แล้วตอบคำถามของคุณยาย
คฤหาสน์หยุนติ่งเมาท์เทน? คุณชายเฉินแห่งจินหลิง?
คนทั้งหมดเริ่มสงบไม่อยู่ โครมตึง มีเสียงของตกกระทบพื้นดังขึ้นจากทั่วทิศทาง
นั่นเพราะในตอนนั้น ราวกับว่าคนทั้งหมดแทบลุกขึ้นยืน
ทั้งหมดล้วนมีท่าทางตกใจจนบื้อไป
แม้แต่เว่ยกุ้ยฟางเองก็ยังแทบจะหายใจไม่ออก
"จริงเหรอ? แฟนหนุ่มที่ร่ำรวยและมีอำนาจมากของซูมู่หานก็คือคุณชายเฉินแห่งจินหลิง?”
"เกรงว่าคงโกหกไม่ได้ พวกเธออย่าได้ลืม ตอนนั้น ซูมู่หานมาจากมหาวิทยาลัย จินหลิง อีกทั้งคุณชายเฉินเองก็มาจากมหาวิทยาลัยจินหลิงเช่นกัน แฟนของ ซูมู่หานนั้นร่ำรวยอย่างยิ่ง คุณชายเฉินก็ร่ำรวยมหาศาล ทั้งสองคน สมควรจะเป็นคนๆ เดียวกัน ก็คือคุณชายเฉิน!”
"คุณคนน่าจะคิดได้ตั้งนานแล้วว่า แฟนของซูมู่หานก็คือคุณชายเฉิน! "
ทุกคนต่างประหลาดใจ
จากนั้นจึงค่อยๆ เสียดาย เหตุใดจึงไม่ได้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลซูเอาไว้ ไม่อย่างนั้น พวกเขาคงเป็นเหมือนหงส์ติดปีกไปแล้วแน่
เว่ยกุ้ยฟางแทบจะหมดลมหายใจ เธอตัวสั่นและถูกชายหนุ่มหญิงสาวประคองเอาไว้ กำลังคิดจะเข้าไปทักทาย
พระเจ้า นี่คือคุณชายเฉิน!
อีกทั้งเขาเองยังอ้างว่าเป็นลูกเขยของตระกูลซู
เทียบไม่ติด เทียบไม่ติดเลยสักนิด!
ท้องฟ้าที่แต่เดิมเป็นสีฟ้าของเว่ยกุ้ยฟางมาตอนนี้ราวกับว่ากำลังมีเมฆเข้าปกคลุมและเกิดเป็นฟ้าร้องมืดครึ้ม
ในใจของเธออ้างว้าง
“ไม่ถูกต้อง ทำไมยิ่งมองเขาฉันก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยมากขึ้น?”
เสี้ยวจูนเองก็เตรียมเข้าไปเช่นกัน เขาเข้าไปโค้งคำนับแสดงความเคารพ
ในเวลานี้ เฉินเยี่ยนลี่ภรรยาของเขากลับกำลังเอ่ยอย่างสับสน
"เป็นอะไรไปเยี่ยนลี่? หน้าคุ้นเคยอะไรกัน รีบดข้าไป เมื่อครู่พวกเราเพิ่งจะละเลยเขาไปต้องเข้าไปขอโทษ นั่นคือคุณชายเฉินเชียวนะ!”
"ไม่! ไม่ใช่ คุณยาย คุณอย่าเพิ่งรีบร้อน! ฉันกำลังสงสัย เขาไม่ใช่เฉินเกอ!”
เฉินเยี่ยนลี่ดึงมือของคุณยายของเธอเอาไว้
“หา? ทำไม?”
“เป็นเพราะฉันรู้สึกว่า เขาคล้ายกับเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่ง ยิ่งมองเขามากเท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือนเขามากขึ้นเท่านั้น!”