บทที่ 808 ศพ

ศพเหล่านี้ ภายใต้การควบคุมผ่านเสียงขลุ่ยของโกวฝานได้แปรเปลี่ยนเป็นบ้าคลั่งขึ้นมาทีละศพๆ

พวกมันรีบพุ่งเข้าไปหาเฉินเกอและไป๋เสี่ยวเฟย

ไป๋เสี่ยวเฟยถือกริชดำอยู่ในมือ ดังนั้นเขาจึงสามารถจัดการกับมันได้ชั่วคราว

ส่วนมือของเฉินเกอนั้นกลับว่างเปล่า ไร้ไม่มีอาวุธใดๆ

หลังจากที่ศพเหล่านี้เข้ามาพันพัวไม่เลิก ก็ทำให้เขาต้องล่าถอยออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า

หลังถูกศพเหล่านี้ไล่ต้อน ในไม่ช้าเฉินเกอก็ถูกไล่ต้อนมาจนถึงมุมหนึ่ง

ในเวลานี้ ใบหน้าของเขามืดมนอย่างมาก ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่โกวฝานซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไป

ในใจของเขารู้ดีว่าสาเหตุที่ศพเหล่านี้มีพลังมากขนาดนี้ ก็เพราะเสียงขลุ่ยที่อยู่ภายใต้การควบคุมของโกวฝาน

ขอแค่สามารถขัดจังหวะเสียงขลุ่ยนี้ลงได้ ก็จะทำให้ศพเหล่านี้สูญเสียการควบคุมไป ประสิทธิภาพการต่อสู้ของพวกมันก็จะลดลงอย่างมาก

แบบนี้ ความกดดันของพวกเขาจะลดลงอย่างรวดเร็ว อีกทั้งศพพวกนี้ก็จะสูญเสียประสิทธิภาพการต่อสู้ทั้งหมด

จากนั้นพวกเขาก็จะมีทางรอด

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินเกอก็ช่วยกำหมัด จากนั้นก็มองหาโอกาสเตรียมเข้าไปใกล้โกวฟานซึ่งอยู่ไม่ไกล

ขอแค่สามารถขัดขวางศัตรูได้ พวกเขาก็มีโอกาสรอด

ขณะที่เฉินเกอกำลังเสียสมาธิอยู่นี้เอง ตรงหน้าเขา ก็มีศพตัวหนึ่งที่มีศีรษะครึ่งเนื้อครึ่งกระดูกส่งเสียงแปลกประหลาดออกมา

กรงเล็บกระดูกสีขาว ก็พุ่งเข้ามาจับเฉินเกอที่อยู่ใกล้ๆเอาไว้

ในสถานการณ์คับขันเพียงชั่วพริบตานี้ เฉินเกอใช้พลังเทพจิตเก้าภพออกมา ทำให้มือของเขาดูเหมือนกล้ามเนื้อกระดูกเหล็กก็ไม่ปาน

จากนั้นเขาก็ตวัดกรงเล็บออกไปทันที

กรงเล็บนี้โจมตีเข้าที่กรงเล็บกระดูกสีขาวของศพโดยตรง

หลังจากเกิดเสียงดังคลิกขึ้น ศพกรงเล็บกระดูกสีขาวตรงหน้าก็หักออก

กรงเล็บของศพตรงหน้าหักไปทั้งอย่างนั้น

ราวกับว่าไม่มีส่วนไหนที่มันเจ็บปวด

มันอ้าปากกว้างอีกครั้ง จากนั้นก็พุ่งเข้าไปที่คอของเฉินเกอเพื่อกัดกระชากออก