บทที่ 809 เอาชนะศัตรู

เผื่อว่าอาจมีความต้องการใช้มันในอนาคต

แต่กลับไม่คาดคิดว่า การใช้ศพครั้งแรกของเขา จะเป็นเพราะต้องจัดการกับคู่ต่อสู้ของเขาอย่างเฉินเกอ

เฉินเกอว่องไวอย่างมากและพุ่งเข้ามาโจมตีตน

สีหน้าของโกวฝานเปลี่ยนไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ถอยหลังไป

ขณะที่เขาล่าถอย เสียงขลุ่ยในมือของเขาก็เงียบลงเช่นกัน

หลังจากที่ศัตรูของเขาหายตัวไป ศพที่กำลังโจมตีเฉินเกอและไป๋เสี่ยวเฟย ในเวลานี้ก็หยุดการเคลื่อนไหวไปด้วยเช่นกัน

หลังจากเห็นศพหยุดเคลื่อนไหวแล้ว คราวนี้ก็ถึงเวลาให้เฉินเกอและไป๋เสี่ยวเฟยได้พักหายใจ

ในช่วงเวลาชั่วลมหายใจนี้ เฉินเกอก็เร่งความเร็วขึ้นและเข้าไปใกล้กับโกวฝาน

เขาคำราม "กระต่ายน้อย วันนี้ฉันจะจัดการกับนายให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยซะ"

เมื่อได้ยินเสียงคำรามของเฉินเกอ สีหน้าของโกวฝานก็ประดับความดูถูกเหยียดหยามและพูดเยาะเย้ย

“นายถือเป็นตัวอะไรกัน คิดจะจัดการฉัน ไม่รู้จักดูสภาพตัวเอง!”

หลังจากพูดจบ โกวฝานก็เป่าขลุ่ยอีกครั้ง

หลังจากเสียงก้องของขลุ่ย ศพที่แต่เดิมยืนอยู่กับที่พวกนั้นก็เริ่มบ้าคลั่งขึ้นมาอีกครั้ง

ฟันและกรงเล็บเปิดออกและเข้าโจมตีใส่เฉินเกอและไป๋เสี่ยวเฟย

อีกทั้งศพที่ก่อนหน้านี้พุ่งเข้าใส่ไป๋เสี่ยวเฟย ในเวลานี้กลับหันไปโจมตีเฉินเกอ

เมื่อเห็นศพเหล่านี้พุ่งไปใส่เฉินเกอ ไป๋เสี่ยวเฟยที่อยู่ข้างหลังก็มีสีหน้างุนงงขึ้นมา

อย่างไรก็ตามเขาก็ตระหนักได้ในไม่ช้า นี่เป็นเพราะโกวฝานตั้งใจควบคุมมันและใช้ศพเหล่านี้ในการหยุดยั้งเฉินเกอ ไม่ให้เฉินเกอเข้าไปใกล้เขา

ด้วยวิธี เขาถึงจะสามารถป้องกันตัวเองได้

หลังจากเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด ไป๋เสี่ยวเฟยก็คำราม ในมือถือกริชดำเอาไว้และรีบพุ่งเข้าไปหาศพ

ในเวลานี้มีศพ 2 ศพ ที่ตายลงในเงื้อมมือของไป๋เสี่ยวเฟย