บทที่ 814 พลังที่น่ากลัว

เฉินเกอควบคุมร่างกายของตัวเองไม่อยู่ ถอยหลังติดต่อไปหลายก้าว

เขาคิดไม่ถึงเลยแม้แต่นิดเดียว โกวฝานที่ถูกควบคุมโดยแสงสีดำ พลังจะแข็งแกร่งขนาดนี้

อีกอย่างเขาก็ได้เพิ่มพลังขึ้นมาหลายเท่าตัวแล้ว ต่อให้เขาเพิ่งพลังไปถึงขั้นสูงสุด เกรงว่าก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของโกวฝานคนนี้

ขณะที่ตัวเองอยู่ในทางเดินนี้ ได้สูญเสียพละกำลังที่มากเกินไป ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับโกวฝานคนนี้

เห็นได้ชัดว่าเขานั้นใจสู้แต่ไร้กำลัง ไป๋เสี่ยวเฟยที่อยู่ด้านข้าง ก็มีใบหน้าที่ซีดขาวเช่นกัน ก่อนหน้านี้ที่ต่อสู้กับศพนั้น เขาก็ได้ใช้พละกำลังไปอย่างมหาศาล ถึงสามารถช่วยเฉินเกอสร้างโอกาสไปไม่น้อย

ในขณะนี้เขาอยู่ห่างจากการได้รับกระจกวิเศษปาคาย เพียงก้าวเดียวเท่านั้น แต่ต้องมาเจอกับความยากลำบากขนาดนี้ มันทำให้เขามองไม่เห็นความหวังใดๆเลย

ในขณะนี้ โกวฝานที่ซึ่งถูกควบคุมโดยแสงสีดำ มาถึงตรงหน้าของเฉินเกออีกครั้ง โดยไม่ให้โอกาสเฉินเกอตอบโต้เลย มันก็ชกเข้ามาอีกครั้ง

หมัดถูกทุบลงมาตรงท่าป้องกันตัวของเฉินเกอ ได้ยินเพียงเสียงแกระดังขึ้นมาหนึ่งที แขนของเฉินเกอ ก็ถูกทุบจนหักไปแล้ว

ทำให้เฉินเกอเจ็บจนต้องกัดฟัน สายตาที่มองไปทางโกวฝาน มีความกลัวเล็กน้อย

พลังของหมัดนี้ เมื่อเทียบกับพลังเมื่อครู่ มันได้เพิ่มขึ้นมาอีกหลายเท่า เขาไม่สามารถทนต่อพลังดังกล่าวได้เลย

ไป๋เสี่ยวเฟยที่อยู่ด้านข้าง ก็ได้ยินกระดูกหักที่ชัดเจน

ใบหน้าของเขา มีความกังวล และตะโกนบอกกับเฉินเกอ

“เฉินเกอ เราไม่มีทางสู้ไอ้หมอนี้ได้หรอก พวกเราไปจากที่นี่กันก่อนเถอะ มิเช่นนั้น ชีวิตของเราอาจจะต้องจบอยู่ตรงนี้!”

ได้ยินคำพูดของไป๋เสี่ยวเฟย เฉินเกอกลับสงบสติอารมณ์ลง ใบหน้ามีร่องรอยของรอยยิ้มที่ดุร้าย โบกมือปฏิเสธ แล้วพูดขึ้น

“ไม่ง่ายเลยกว่าจะได้กระจกวิเศษปาคาย ฉันไม่มีทางที่จะยอมแพ้แบบนี้ มันไม่ใช่นิสัยของฉัน”