บทที่ 826 นี่ก็คือเครื่องรางหรอ

หลังจากสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวของผู้อาวุโสจินไท่หยาง จินเย่าที่เป็นผู้นำของตระกูลจิน ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เขารู้ว่าอาศัยกำลังของตัวเองเขานั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินเกอที่อยู่ตรงหน้าอย่างแน่นอน หากผู้อาวุโสไท้เสียงลงมือ เฉินเกอคนนี้ก็จะถูกจัดการอย่างง่ายดาย พลังเทพจิตเก้าภพก็จะเป็นของตระกูลจิน

ใบหน้าของจินเย่า แฝงไว้ด้วยความดีใจ สายตาของเขาจ้องมองไปทางเฉินเกอที่อยู่ไม่ไกลนัก แล้วพูดขึ้น

“ไอ้หนุ่ม เวลาตายของแกมาถึงแล้ว”

หลังจากได้ยินคำพูดของจินเย่าและสัมผัสถึงพลังลมปราณที่โหมซัดมาจากด้านหลัง ใบหน้าของเฉินเกอ ยังคงมีรอยยิ้มบางๆ

“เวลาตายของฉันแกไม่มีทางเห็นมันหรอก แกต้องตายต่อหน้าฉัน”

เฉินเกอในขณะนี้ ก็เคลื่อนไหวอย่างรุนแรง เหมือนกับสิงโตที่ออกมาจากกรงด้วยความว่องไวที่รวดเร็ว

ในพริบตาเดียว ก็ได้มาถึงตรงหน้าของจินเย่า และจินเย่าในเวลานี้ ยังไม่ทันรู้สึกตัว แค่รู้สึกว่าตรงหน้าของเขามีพลังที่รุนแรงโหมซัดเข้ามา ให้ความรู้สึกสึกที่ปวดกระดูกจากแรงแห่งการฆ่า ท่วมท้นอยู่บนร่างของเขา

เมื่อเขาคิดอยากจะโต้กลับ มันก็สายไปเสียแล้ว

แสงคมดาบที่หนาแน่นของเฉินเกอ เหมือนเข้ามาในเขตแดนที่ไม่มีคน ได้พุ่งเข้าไปในร่างกายของจินเย่าโดยตรง

โปร่งแสงไปทั้งหน้าและหลัง

จินเย่าในขณะนี้ รู้สึกเพียงว่าลมหายใจแห่งชีวิตของตัวเอง ได้ค่อยๆหายไป

ในฐานะผู้นำของตระกูลจิน เขากลับไม่สามารถรักษาศักดิ์ศรีของตระกูลจินเอาไว้ได้

มุมปากของจินเย่า ก็มีเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง

ต่อจากนั้น เขาก็ก้มหัวลงอย่างไร้เรี่ยวแรง

ก็ได้เสียชีวิตไปเช่นนี้