บทที่ 827 ตระกูลจินสูญสิ้นแล้ว

เมื่อสวมถุงมือเข้าไปแล้ว ก็มีพลังของแรงสังหาร ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา

ทำให้จินไท่หยางในเวลานี้ ดูเหมือนเทพสงครามสีทองตนหนึ่ง ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงแรงกดทับที่น่าสะพรึงกลัว

หลังจากที่สัมผัสได้ถึงพความแข็งแกร่งอันทรงพลังที่ระเบิดออกมาจากตัวของจินไท่หยาง ฉินเกอก็เลียลิ้นสีแดงของเขา

เฉินเกอก็ได้พูดอยู่ภายในใจ

“นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอกับคนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ การต่อสู้ที่ดุเดือดนี้ จะทำให้ความแข็งแกร่งของฉันเพิ่งขึ้นไปอีกระดับอย่างแน่นอน!”

เฉินเกอในเวลานี้ ก้าวเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มองไปจินไท่หยางที่อยู่ไม่ไกล ก็ได้กวักนิ้วท้าทายเขา ยิ้มแล้วกล่าว

“แกเป็นเกียรติคนสุดท้ายของตระกูลจิน ฉันหวังว่าแกจะสามารถแสดงพลังที่มีทั้งหมดของแกออกมา เมื่อเป็นเช่นนี้ จะได้แพ้แบบไม่น่าเกลียด!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเฉินเกอ ทำให้ความโกรธของจินไท่หยางพุ่งทะยานสูงขึ้น เขาคิดไม่ถึงเลยแม้แต่นิดเดียวไอ้หนุ่มคนนี้จะกำแหงขนาดนี้

กล้าพูดคำพูดเช่นนี้ด้วย

หลังจากนั้นจินไท่หยาง ก็ได้ชกหมัดสีทองออกมาทันที

ตอบกลับไปหนึ่งประโยค “ไอ้เด็กเมื่อวานซืน ความบ้าระห่ำของแกมันเกินไปแล้ว วันนี้ฉันจะให้แกชดใช้มันด้วยชีวิต!”

จินไท่หยางที่พูดทิ้งท้ายแล้ว ก็กระโดดขึ้นจากพื้นในทันที จากนั้นร่างกายของเขาก็เหมือนกับจรวดพุ่งขึ้นไปในอากาศ ก็ได้มาลอยอยู่กลางอากาศ

ต่อจากนั้นถุงมือสีทองของเขา หลังจากส่องแสงระยิบระยับ หมัดอันน่าสะพรึงกลัวสองอันก็ถูกชกออกไป

ความแรงของหมัดนี้อยู่กลางอากาศ ขยายตัวอย่างรวดเร็ว ราวกับกระสอบทรายขนาดใหญ่สองใบที่มีกำลังที่น่าสะพรึงกลัว

เมื่อเห็นหมัดอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ถูกชกลงมา เฉินเกอในเวลานี้ก็ไม่ถอย แต่กลับเดินหน้าเข้ามาแทน

แสงคมดาบในมือของเขา ตอนนี้ก็ได้กลายเป็นสีแดงแล้ว ในรองแสงคมดาบ ก็มีเปลวไฟปรากฏขึ้น

เขาเลียลิ้นสีแดงที่มุมปากของเขา หัวเราะเสียงดัง แล้วพูดว่า

“พลังนี้มันก็มีแค่ชื่อเสียงแต่ไม่ได้น่ากลัวเท่าไหร่ ดูซิว่าฉันจะทำลายแกยังไง!”

หลังจากนั้น เขาก็ชูแสงคมดาบที่น่าสะพรึงกลัวในฝ่ามือขึ้น ฟันลงไปในทันที