บทที่ 848 ฆ่าทุกคน

“เฉินเกอ นายยื่นข้อเสนอมา ขอแต่นายปล่อยผู้อาวุโสไท้เสียงไป พวกเราตระกูลหลินสามารถทำทุกอย่างเพื่อนายได้!” หลินตงหยวนยื่นมือออกไปเพื่อหยุดเฉินเกอ

“อะไรก็ได้งั้นหรือ?” เฉินเกอถามด้วยรอยยิ้ม

“แน่นอน ขอแค่นายปล่อยผู้อาวุโสไท้เสียง!” หลินตงหยวนพยักหน้าอย่างแรง

“ทำให้หน่วยรบประเทศหนานเยว่ของนายหายไปอย่างสมบูรณ์ซะ ให้เวลานายหนึ่งวัน แล้วฉันจะรอที่นี่” เฉินเกอจุดบุหรี่ด้วยมืออีกข้างหนึ่ง จากนั้นจึงสูบมันและพ่นควันออกมาใส่ใบหน้าของหลินเต้าเทียน

หลินตงหยวนตกตะลึงไป จากนั้นสีหน้าของเขาก็ปั้นยาก “เฉินเกอ ตระกูลหลินของเราเป็นเพียงตระกูลฝึกฝนพลังของประเทศประเทศหนานเยว่เท่านั้น พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหน่วยรบเลยสักนิด นี่ไม่ต้องพูดถึงการทำให้หน่วยรบหายไป"

“อย่างนั้นก็ไม่มีอะไรจะต้องพูดอีก แต่ว่าพวกนายไม่ต้องกังวล บนยอดเขาชางฉองนี้เป็นที่ที่ดีไม่เลว เหมาะสำหรับฝังศพพวกนาย อีกทั้งคนในตระกูลหลินและตระกูลโถ้ป๋าที่เหลือ ก็กำลังจะไปอยู่กับนายเร็วๆ นี้”

ขณะที่เฉินเกอเอ่ยพูด จู่ๆฝ่ามือของเขาก็ออกแรงขึ้นมา

หลินเต้าเทียนพยายามดิ้นรนอย่างรุนแรงสองสามครั้ง จากนั้นเป็นเวลาประมาณสองวินาที ร่างกายของเขาก็อ่อนลง

“เฉินเกอ!”

เมื่อเห็นสถานการณ์ที่จู่ๆก็เกิดอย่างกะทันหัน หลินตงหยวนก็ตะโกนออกมาอย่างไม่รู้ตัว แต่ความเร็วของเฉินเกอนั้นมากเกินไป เขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะก้าวเท้าด้วยซ้ำก็เห็นหลินเต้าเทียนตายไปต่อหน้าต่อตาแล้ว

“ทำไม?” เฉินเกอโยนร่างของหลินเต้าเทียนออกไป

“ข้าขอสู้ตายกับนาย!” หลินตงหยวนระเบิดความโกรธขึ้นทันที เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่าเมื่อหลินเต้าเทียนตาย เขาเองก็จะต้องตายด้วยอย่างแน่นอน ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาจะสามารถรอดจากเงื้อมมือของเฉินเกอไปได้หรือไม่ แม้ว่าเขาจะโชคดีได้กลับไปที่ตระกูล เขาก็จะต้องถูกผู้นำตระกูลตัดสินโทษตายอยู่ดี

เมื่อมองไปที่หลินตงหยวน เฉินเกอก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับชกหมัดเข้าใส่ที่หน้าอกของหลินตงหยวน

จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงซี่โครงหักดังขึ้น หลินตงหยวนหยุดอยู่กับที่